ဘာလဲဟဲ့ အခြင့္အလမ္း

ေအာင္သစ္

အခြင့္အလမ္းဆုိတာ ဘာလဲ။

အခြင့္အလမ္းဆုိတာ အသိစိတ္ရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ ပုန္းလွ်ဳိးကြယ္လွ်ဳိးနဲ႔ ဘာသိ ဘာသာ ေနတတ္ပါတယ္။ အဲ...တစ္ခါ တေလက်ေတာ့လည္း ေခါင္းကေလးျပဴၿပီး ထြက္ၾကည့္တတ္တာေပါ့။ အဲဒီလုိ ေခါင္းျပဴ ထြက္လာခ်ိန္မ်ဳိးမွာ သင့္အေနနဲ႔ ႐ုတ္တရက္ ေျချမန္၊ လက္ျမန္နဲ႔ ဖ်တ္ခနဲ လွမ္းဆြဲလုိက္ ၿပီး မိမိရရ ဖမ္းဆုပ္ထားလုိက္ဖုိ႔လုိပါတယ္။

တျခားသူေတြရဲ႕ အႀကီးအက်ယ္ ေအာင္ျမင္တဲ့ဘဝေတြကုိေတြ႕ရင္ သူတုိ႔ရဲ႕ဘဝမွာ ရင္းႏွီးေပးဆပ္ခဲ့ရတဲ့ ဆုံး႐ႈံးမႈေတြရွိခဲ့ဖူးတာ ကုိ သေဘာေပါက္လုိက္ပါ။ မိမိမ်က္ေမွာက္မွာ လက္ေတြ႕ေအာင္ျမင္သြားၾကတဲ့သူေတြ ဟာ အခြင့္အလမ္းသမားေတြျဖစ္ပါတယ္။ သူတုိ႔ဟာ သူတုိ႔ဘဝလမ္းေၾကာင္းေပၚက ေတြ႕ႀကဳံလာတဲ့ အခြင့္အလမ္းေကာင္းေတြကုိ မိမိရရဆုပ္ကုိင္ႏုိင္ၾကသူေတြပါ။ လူတုိင္း ေအာင္ျမင္သြားၾကလိမ့္မယ္လုိ႔ေတာ့ မေမွ်ာ္လင့္ပါနဲ႔။ တခ်ဳိ႕တေလသာ အလုပ္ျဖစ္ခဲ့ၾကၿပီး အမ်ားစုကေတာ့ က်ဆုံးသြားတတ္ၾကပါတယ္။ ဒီအတြက္ေတာ့ စိတ္မပ်က္လုိက္ပါနဲ႔ ဦး။ အိမ္တုိင္းေစ့ ဝင္ထြက္ၿပီး ေဈးေရာင္းရ တဲ့ အေရာင္းသမားလုိေပါ့။ တစ္အိမ္ၿပီးတစ္ အိမ္ အျငင္းပယ္ခံရေလ သူေရာင္းခ်ရဖုိ႔ အခြင့္အလမ္းနဲ႔ ပိုမုိနီးကပ္လာေလေလပါပဲ။

သန္းႂကြယ္သူေဌးႀကီး တစ္ဦးကေတာ့ သူစတင္ခဲ့တဲ့ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းခုနစ္ခုမွာ ႏွစ္ခုေလာက္ပဲ အလုပ္ျဖစ္ခဲ့တယ္လုိ႔ဆုိပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီအလုပ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့စီးပြားေရးလုပ္ငန္းကပဲ အ႐ံႈးေပၚတဲ့ တျခားစီးပြား ေရးလုပ္ငန္းငါးခုကုိ ဖာေထးစရာျဖစ္ခဲ့ပါ တယ္။ ဒီနည္းနဲ႔ သူ႔ရဲ႕ ကုိယ္ပုိင္ဥစၥာဓနေတြဟာ တျဖည္းျဖည္း ႀကီးထြားလာပါတယ္လုိ႔ ဝန္ခံပါတယ္။

အခြင့္အလမ္းကို ျမင္တတ္ဖို႔လိုတယ္

စီးပြားေရးသမားေတြဟာ အခြင့္အလမ္းကုိ ျမင္တတ္ေအာင္ သူတုိ႔ရဲ႕ဦးေႏွာက္ကုိ ေလ့က်င့္ေမြးျမဴထားၾကပါတယ္။ သူတုိ႔ရဲ႕ မ်က္လုံးေပၚက အဝတ္ေတြကုိ ခြာခ်လုိက္ၾက ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ႏွလုံးသားကုိ တံခါး ဖြင့္ထားၾကတဲ့အတြက္ ပုိၿပီး ျမင္ႏုိင္၊ ၾကား ႏုိင္ၾကပါတယ္။

တ႐ုတ္ႏုိင္ငံရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးသိပၸံအေပၚ ေဝဖန္သုံးသပ္ရာမွာ ထင္ရွားတဲ့နာမည္ေက်ာ္ တ႐ုတ္ေရွးေဟာင္း စစ္ေသနဂၤဗ်ဴဟာက်မ္း ျဖစ္တဲ့ ‘စစ္ေရးပညာ’ စာအုပ္ကုိ ေရးသား ခဲ့သူ စာေရးဆရာက ‘အခြင့္အလမ္းဆုိတာ သူ႔ကုိ အမိဖမ္းမိတာနဲ႔ အေျမႇာက္ဂဏန္းလုိ ကိန္းဂဏန္းေတြ ဆပြားသြားတတ္ပါတယ္’ လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဒါဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္း ၂၅ဝဝေက်ာ္က မွန္ကန္ခဲ့သလုိ ခုလည္း မွန္ ေနတုန္းပါပဲ။

အခြင့္အလမ္းနဲ႔ အခက္အခဲ

အခြင့္အလမ္းတစ္ရပ္နဲ႔ ေတြ႕လိုက္တာနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔အားလုံး ရင္ဆုိင္ၾကရမယ့္ အႀကီးက်ယ္ဆုံး အခက္အခဲကေတာ့ ဘယ္ အခြင့္အလမ္းက မိမိအတြက္ သင့္ေတာ္မွန္ကန္ၿပီး ဘယ္အခြင့္အလမ္းကေတာ့ မသင့္ေလ်ာ္ဘူးဆုိတာကုိ ဆုံးျဖတ္ဖုိ႔ပါပဲ။ ေနာက္ တစ္ခ်က္က အဲဒီသင့္ေတာ္တဲ့ အခြင့္အလမ္းကုိ အမိအရဖမ္းဖုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။ ဘဝမွာ အေရးအႀကီးဆုံးကေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ေရွ႕ တစ္လွမ္းတုိးရမယ္ဆုိတာကုိ သိဖုိ႔ပါပဲ။

သင့္အတြက္ အခြင့္အလမ္းတစ္ရပ္ဟာ သင္အမိအရ ဖမ္းဆုပ္ရမယ့္ ေရႊေရာင္လႊမ္းတဲ့ အခြင့္အလမ္းမ်ဳိးလား၊ ဒါမွမဟုတ္ အဲဒီ အခြင့္အလမ္းဟာ တျခားတစ္စုံတစ္ေယာက္ အတြက္ ခ်န္ထားသင့္သလားဆုိတာကုိ သင္ ဘယ္လုိဆုံးျဖတ္လဲ။ ပထမဆုံး သင္လုပ္ရ မွာကေတာ့ အေၾကာင္းရင္းႏွစ္ရပ္ကုိ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆုိဖုိ႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။

ဘဝရည္မွန္းခ်က္နဲ႔ လူစြမ္းလူစ

ဒီအခ်က္က ခက္ခက္ခဲခဲ မဟုတ္ဘူး ထင္ရေပမဲ့ လက္ေတြ႕ဘဝမွာေတာ့ ဒီအေျခ ခံအခ်က္က ေသြဖည္ၿပီး ကာလရွည္စြာ ေလွ်ာက္လွမ္းေနသူမ်ားအဖုိ႔ စိတ္ပ်က္စရာ ဆုံး႐ႈံးမႈမ်ားစြာနဲ႔ရင္ဆုိင္ၾကရပါတယ္။ ဒါ့ ေၾကာင့္ စိတ္ကူးသစ္၊ အႀကံဉာဏ္သစ္နဲ႔ ထူး ျခားတဲ့အခြင့္အလမ္းသစ္ေတြေပၚလာတုိင္း လက္ေတြ႕ဘဝနဲ႔ယွဥ္ၿပီး စစ္ေဆးၾကည့္ပါ။ ၁ဝခ်က္မွာ ၁ဝခ်က္စလုံး အျပည့္အဝတုိက္ ဆုိင္မႈရွိေနၿပီဆုိရင္ေတာ့ ဝင္စတန္ခ်ာခ်ီေျပာ သလုိ ‘အခြင့္အလမ္းေကာင္းႀကီးတစ္ရပ္ကုိ ခလုတ္တုိက္မိၿပီ’ လုိ႔ ဆုိရပါလိမ့္မယ္။

စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္မ်ားဟာ မွန္ကန္ တဲ့အခ်ိန္၊ မွန္ကန္တဲ့ေနရာေဒသကုိ တစ္ၿပိဳင္ နက္တည္း ေပါင္းဆုံမိေစၿပီး အခြင့္အလမ္း ကုိဆုပ္ကုိင္ကာ ေရွ႕တစ္လွမ္းတုိးႏုိင္ခဲ့ၾကသူ ေတြျဖစ္ပါတယ္။

ေဟာဒီ ကမၻာေလာကႀကီးေပၚမွာ သင့္ အတြက္ အခြင့္အလမ္းေပါင္း ေထာင္ေသာင္း မက ရွိေနၾကပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔ အခြင့္ အလမ္းကုိ ထုိင္ေစာင့္ေနၾကဦးမွာလဲ။

အခြင့္အလမ္းကို ေရြးခ်ယ္ရေအာင္

၁။ အခြင့္အလမ္းဟာ မိမိရဲ႕ပင္ကုိစြမ္းရည္ နဲ႔ လြဲေခ်ာ္ေနပါသလား

ဒါက အေရးအႀကီးဆုံး ေမးခြန္းပါ။ အခြင့္အလမ္းဟာ သင့္ရဲ႕ ယုံၾကည္မႈနဲ႔လြဲ ေခ်ာ္ေနတာမ်ဳိးဆုိရင္ အဲဒီအခြင့္အလမ္း မ်ဳိးကုိ တပ္မက္မေနပါနဲ႔၊ သံေယာဇဥ္ တြယ္ မေနပါနဲ႔၊ ထားခဲ့လုိက္ပါ။

၂။ သက္ဆုိင္ရာပုဂၢိဳလ္ေတြက မိမိပုံစံနဲ႔ ကုိက္ညီပါရဲ႕လား

လူအမ်ားဟာ မိမိနဲ႔သေဘာတူ၊ စိတ္တူ၊ ဆႏၵတူသူေတြနဲ႔သာ စုေပါင္းၿပီး စီးပြားေရး လုပ္ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ စီးပြားေရးအရ ၿပိဳင္ ဆုိင္ၾကတာမ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ ပုဂၢိဳလ္ဆက္ဆံေရး မွာပါ ယွဥ္ၿပိဳင္လုိသူေတြ ရွိေနခဲ့ရင္၊ ရွိေန လိမ့္မယ္လုိ႔ ယူဆရရင္ အဲဒီအခြင့္အလမ္း ကိုလည္း ေမ့ထားလုိက္ပါ။

၃။ မိမိရဲ႕ဘဝရည္မွန္းခ်က္ကုိျဖည့္ဆည္း ေပးႏုိင္ပါသလား

ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမြန္တဲ့အခြင့္ အလမ္းမ်ဳိးပဲျဖစ္ပါေစ၊ မိမိရဲ႕လက္ရွိရည္မွန္း ခ်က္ပန္းတုိင္နဲ႔ ဆန္႔က်င္ေနတာမ်ဳိးဆုိရင္ လည္း သင့္စိတ္ထဲမွာ ရာႏႈန္းျပည့္ ႏွစ္ၿခိဳက္ ေပ်ာ္ေမြ႕ဖုိ႔ လမ္းမျမင္ပါဘူး။ လုပ္ငန္းခြင္မွာ ရာႏႈန္းျပည့္ေပ်ာ္ရႊင္မႈမရွိဘူးဆုိရင္လည္း ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ အခက္အခဲ ျပႆနာေတြနဲ႔ ရင္ဆုိင္ရတတ္ပါတယ္။

၄။ ႏွစ္ၿခိဳက္ေပ်ာ္ရႊင္ပါရဲ႕လား

မိမိရဲ႕စီးပြားေရးလုပ္ငန္းနယ္ပယ္မွာ စိတ္ႏွလုံးႏွစ္ၿခိဳက္ေပ်ာ္ရႊင္ဖုိ႔ဆုိတာ အထူးလုိ အပ္ခ်က္ပါ။ ဘယ္လုိစီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ဳိး မဆုိ အခ်ိန္နဲ႔လုပ္အားမ်ားစြာ စုိက္ထုတ္ရ ပါတယ္။ သင့္အေနနဲ႔ အခ်ိန္တုိင္း အခ်ိန္ တုိင္းမွာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈမရရွိႏုိင္ဘူးလုိ႔ယူဆရင္ လည္း အဲဒီအခြင့္အလမ္းမ်ဳိးကုိ ေခါင္းထဲ ထည့္မေနပါနဲ႔ေတာ့။ သင့္အတြက္ ပုိမိုႏွစ္ ၿခိဳက္ေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုေပးမယ့္ တျခားအခြင့္ အလမ္းေတြ ရွိေနဦးမွာပါ။

၅။ အခ်ိန္ကုိ စီမံခန္႔ခြဲပါ

လက္ရွိလုပ္ငန္းခြင္မွာပဲျဖစ္ေစ၊ မိသားစု ဘဝမွာျဖစ္ေစ၊ စိတ္အပန္းေျဖရာကိစၥမ်ဳိးေတြ မွာျဖစ္ေစ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ဘဝတစ္ခုလုံးဟာ လုပ္စရာ၊ ကုိင္စရာေတြနဲ႔ျပည့္ေနတတ္ပါ တယ္။ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းတစ္ခု စတင္ရာမွာ လည္း တစ္စုံတစ္ခုကုိေတာ့ ရင္းႏွီးရပါလိမ့္ မယ္။ အဲဒီစီးပြားေရးလုပ္ငန္းတစ္ခုမွာ လက္ ေတြ႕အားျဖင့္ အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ယူၿပီး အေကာင္အထည္ေဖာ္ရမယ္ဆုိတာကုိ ႀကိဳ တင္တြက္ဆရပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီအတြက္ လုိ အပ္မယ့္အခ်ိန္ကုိ ဘယ္လုိစီမံခန္႔ခြဲရမလဲဆုိ တာ၊ ဘယ္ေလာက္ထိ အခ်ိန္ေပး ရင္းႏွီး ျမႇဳပ္ႏွံရမလဲဆုိတာ သင့္ဘက္က အသင့္ျပင္ ဆင္ထားၿပီးပါၿပီလား။

၆။ ေငြေၾကးလုိအပ္ခ်က္

‘ဘာမွ မရင္းႏွီးရင္ ဘာမွမရႏုိင္ဘူး’ တဲ့။ ရွိတ္စပီးယားရဲ႕ျပဇာတ္ထဲက လီယာ မင္းႀကီးရဲ႕စကားက အခြင့္အလမ္းသစ္ အတြက္ အမွန္တကယ္ကုန္က်မယ့္ ရင္းႏွီး ျမႇဳပ္ႏံွမႈကုိ ၫႊန္ျပေနပါတယ္။ ကုန္က်စရိတ္ ရဲ႕ တျခားဘက္မွာ အျမတ္အစြန္းက ရွိေနရ ပါမယ္။ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ အက်ဳိးဆက္က ေျပာင္းျပန္ ေဇာက္ထုိးျဖစ္ခဲ့ရင္ေကာ ဘယ္ လုိျဖစ္လာမလဲ။ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္တစ္ဦး အဖုိ႔ လုပ္ငန္းရင္းႏွီးမႈေတြက ေရတုိ၊ ေရ လတ္၊ ေရရွည္အားျဖင့္ ဘယ္လုိအက်ဳိး အျမတ္ေတြ ရရွိႏုိင္မလဲ။ ကုန္က်စရိတ္မ်ားကုိ ပိုပုိသာသာထည့္ တြက္ပါ။ ဝင္ေငြကုိ ေလွ်ာ့တြက္ပါ။ ၿပီးမွ စီး ပြားေရးစီမံခ်က္ကို ျပန္လည္ေရးဆြဲပါ။

၇။ မိသားစုေတြ၊ အေပါင္းအသင္းေတြက ဘာေျပာၾကမလဲ

ခံႏုိင္ရည္ရွိဖုိ႔က သိပ္ကုိအေရးႀကီးပါ တယ္။ ရရွိလာမယ့္အခြင့္အလမ္းက သင့္ရဲ႕ ပင္ကုိစြမ္းရည္နဲ႔ ထပ္တူထပ္မွ် ကိုက္ညီမႈ ရွိဦးေတာ့၊ သင့္အတြက္ အရွက္ရေစမယ့္လုပ္ ငန္းမ်ဳိးဆုိရင္ အဲဒီလုပ္ငန္းကုိ မစတင္ပါနဲ႔။ သင့္ရင္ေသြးငယ္မ်ားေရွ႕ေရးကုိ ထည့္သြင္း စဥ္းစားပါ။ သင့္ရဲ႕ရင္ေသြးငယ္မ်ားက သူတုိ႔ ရဲ႕သူငယ္ခ်င္းေတြၾကားမွာ ဘာျပန္ေျပာၾက မလဲ။

၈။ အခြင့္အလမ္းကုိ လက္လႊတ္ခဲ့ၿပီး ေနာက္ တစ္ႏွစ္အၾကာမွာ ဘယ္လိုခံစားရမလဲ

ေနာင္တရျခင္းက ဆုိးဝါးလွပါတယ္။ တျခားကိစၥရပ္ေတြအားလုံးအဆင္ေျပေကာင္း မြန္ပါလ်က္ လက္လႊတ္ခဲ့ရတဲ့ အဓိက အေၾကာင္းရင္းဟာ စုိးရိမ္ေၾကာင့္ၾကမႈေၾကာင့္ လုိ႔ဆုိရင္ သင့္ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လုံးမွာ သင့္ရဲ႕ ေန႔ရက္ေတြကုိ ေနာင္တတရားကပဲ လႊမ္းမုိး ေစေတာ့မွာလား။ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံေရးသမား James F-Byrnesရဲ႕ စကားတစ္ခြန္းရွိပါတယ္။ ‘လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ အခြင့္ အလမ္းထက္ ေသခ်ာမႈကိုပဲ ေတြးေတာေန တတ္ၾကတယ္။ သူတုိ႔အတြက္ ရွင္သန္ျခင္း ဟာ ေသဆုံးျခင္းထက္ေတာင္ ပုိၿပီးေၾကာက္ စရာေကာင္းေနပုံပဲ’

၉။ ဒီေန႔မွားခဲ့တာေတြဟာ မနက္ျဖန္ အတြက္ အမွန္ျဖစ္မတဲ့လား

တခ်ဳိ႕အခြင့္အလမ္းေတြက ကြၽန္ေတာ္ တို႔ရဲ႕ဘဝအေတြ႕အႀကဳံမ်ားအရ ေရွ႕တစ္လွမ္း ႀကိဳေရာက္ေနသလုိ ထင္မွတ္ရပါတယ္။ ဒီေန႔ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးလုိ႔ ယူဆရတဲ့အိပ္မက္ေတြဟာ အနာဂတ္အတြက္ စံျပအခြင့္အလမ္းေတြျဖစ္ ေနတတ္ပါတယ္။

သင့္ကုိယ္သင္ ေမးၾကည့္ပါ။

ဒီအခြင့္အလမ္းေတြဟာ သင့္အတြက္ အသုံးခ်ဖို႔ စုေဆာင္းထားရမယ့္ကိစၥလား၊ စုေဆာင္း႐ံုသက္သက္နဲ႔လည္း အလုပ္ျဖစ္ လိမ့္မယ္မဟုတ္ပါ။ စိတ္ကူးနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္၊ စာ ရြက္ေပၚ ခ်ေရးၿပီးေတာ့ပဲျဖစ္ျဖစ္ မၾကာခဏ ဆုိသလုိ အခြင့္အလမ္းကုိ ျပန္လည္ဆန္းစစ္ ၾကည့္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။ တကယ္လုိ႔ သင့္အႀကံအစည္က သင့္ ေလ်ာ္ၿပီး အခ်ိန္အခါသင့္ၿပီဆုိတာနဲ႔ ခ်က္ ခ်င္းအေကာင္အထည္ေဖာ္ဖုိ႔ စတင္လုိက္ပါ ေတာ့။

၁ဝ။ ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လုံး ဘာမွျဖစ္ျဖစ္ ေျမာက္ေျမာက္ မလုပ္ျဖစ္ခဲ့ဘူးလား။ ဒီ တစ္ႀကိမ္မွာေတာ့ တကယ္လုပ္ျဖစ္ၿပီလား

ဒီေမးခြန္းက သိပ္ကုိအေရးပါတဲ့ ေမးခြန္းပါ။ စိတ္ကူးသစ္၊ အႀကံအစည္သစ္၊ အခြင့္အလမ္းသစ္အားလုံးကုိ သင့္ဘဝတစ္ ေလွ်ာက္လုံးအတြက္ လုံးဝနစ္ျမဳပ္လုပ္ေဆာင္ ရမယ့္အလုပ္အျဖစ္ သေဘာထားပါ။ သင္ စိတ္ပါဝင္စားမႈရွိေနေသးရဲ႕လား၊ ရွိေနေသး တယ္ဆုိရင္ သင္ဟာ သင့္ရဲ႕အိပ္မက္ကုိ ရွာ ေဖြေတြ႕ရွိၿပီလုိ႔ ဆုိရပါလိမ့္မယ္။

‘ေအာင္ျမင္တဲ့ပုဂၢိဳလ္တုိင္းဟာ အခြင့္ အလမ္းမ်ားကုိ မလုိခ်င္ေတာ့ဘူးလုိ႔ ဘယ္ တုန္းကမွ မညည္းတြားခဲ့ၾကပါ’
ရဗ္ေဝါဒုိ အီမာဆန္(၁၈ဝ၃-၁၈၈၂)
အေမရိကန္ကဗ်ာဆရာ၊ စာေရးဆရာ ေတြးေခၚပညာရွင္

ေအာင္သစ္္

မွတ္ခ်က္။ ။ ၂၀၀၈ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လထုတ္ အခြင္႔အလမ္းဂ်ာနယ္ အမွတ္ (၁၄၆) မွ ဆရာေအာင္သစ္၏ ေဆာင္းပါးအား အခြင္႔အလမ္းဂ်ာနယ္၏ ခြင္႔ျပဳခ်က္ျဖင္႔ ျပန္လည္ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ (သံလြင္အိပ္မက္)

Smart people will do 10 thing

A reliable savings friendship is the friendship of a life jacket warmest.It is relying on you to build the character and temperament, and we must cherish it properly, If so far, there is no friendship between a few, then the intention to save from now before it is too late.

Second, learn to let go has not allowed to mature this age, when you can not grasp the fate of some love, some kind of edge, a certain reality, we must learn to let go and give themselves a brand new start.As long as confidence in the courage on; efforts in successfully

Third, planting must be good doing their best to let those who suffer than you, than you sad people who feel that the sun and beautiful world. … This kind are often planted, inadvertently, onthe most beautiful flower of humanity ...

Fourth, understand the music to learn or understand an instrument, it will wash your body and mind, open your memory and imagination, This will bring unexpected quiet. There are also photography, collections, they can add life to our taste.

Fifth, to avoid two kinds of suffering on earth between two hard, one is not suffering, and the other is suffering love. Put in your efforts to the former, under the premise of a gamble as they all, beat them frankly, lost on the indifferent, Fortunately, this age are still able to return capital. As regards the latter, can be said to be the most bitter in the world, if there is such a sentiment at this time must be as clear as the dust, and sweep it out of the house from the heart.

Sixth, learn to bear certain things need to quietly forgotten after the first, on the wisdom of a long time;
Some of the suffering and troubles have to suffer in silence, a calendar chain, on the rich first.
This age should not be screaming like a child again, burst into tears.

7, Chang Thanksgiving Heart
When we attended the funeral, there is always filled with some emotion; when we, there will always be extremely treasure. Thanksgiving heart must always retain, not only things you take pity on him, but also the desire and struggle, Even the feeling of well-being are often derived from this.

Pat, love the work of although it is not like drinking tea, chatting as pleasant, but it tests our wisdom and ability,
Let us to embody the values and achievements. It must be full-loved, most of their lives, after all, it allows you to do something to eat.

9, diligent in learning
Reading and learning and wisdom in the chat, at least 50 books to read, not only to ensure that your memory, comprehension ability, but also allows you to maintain the charm of personality, this is the beauty of the yoga do not achieve results.

10, enjoy sports movement make the best use of time to enjoy the natural, your body will not be lazy and on the rise
Your face will not be reduced due to the vivid years, to a certain extent can the preservation of youth, happiness and health.

You have several smart?

ကြ်န္မဖတ္ဖို႔ (၁၁)

ကြ်န္မဖတ္ဖို႔ (၁၁)

(၁) သူငယ္ခ်င္းေတြ စုေဆာင္းပါ

ကိုင္းကြ်န္းမွီ ကြ်န္းကိုင္းမွီ သူငယ္ခ်င္းေတြက ဘဝမွာ မရွိမျဖစ္သူေတြ ျဖစ္တယ္။ သူတို႔က ေႏြးေထြးတဲ့ အေႏြးထည္တစ္ထည္နဲ႔ တူတယ္။ သူတို႔ကို ကိုယ့္ရဲ႕အက်င့္စရိုက္၊ စိတ္ေနသေဘာထားနဲ႔ လဲလွယ္ခဲ့တာျဖစ္တဲ့အတြက္ ေကာင္းေကာင္းတန္ဖိုးထားရမယ္။ ခုခ်ိန္ထိ ကိုယ့္ဖံုးစာအုပ္ထဲမွာ ဆက္သြယ္ရမယ့္လူ နည္းေနေသးတယ္ဆိုရင္ စိတ္တူကိုယ္တူ သူငယ္ခ်င္းေတြကို စုေဆာင္းဖို႔ အခ်ိန္မေႏွာင္းေသးပါဘူး။

(၂) လက္လြတ္တတ္ဖို႔ သင္ယူပါ

ဒီအသက္အရြယ္က မရင့္က်က္လို႔ မျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ဘဝမွာ အခ်စ္တစ္ခု၊ ကံတရားတစ္ခု၊ ကိစၥတစ္ခုကို ရယူပိုင္ဆိုင္ဖို႔ ကိုယ္ခြန္အားမဲ့ခဲ့တဲ့အခါ လက္လြတ္တတ္ဖို႔ သင္ယူရပါလိမ့္မယ္။ ဒါကလည္း ေနာက္ထပ္ အသစ္တစ္ခုကို စမ္းသပ္ဖို႔ ကိုယ့္အတြက္ အခြင့္အေရး ေပးလိုက္သလိုပါပဲ။ ယံုၾကည္မႈ၊ သတိၱ၊ ၾကိဳးစားမႈေတြ ရွိခ့ဲမယ္ဆိုရင္ ေအာင္ျမင္မႈက ကိုယ့္အတြက္ပဲျဖစ္တယ္။

(၃) အၾကင္နာ ေမတၱာကို မ်ဳိးပြါးပါ

ကိုယ့္ထက္ ဒုကၡေရာက္ေနသူ၊ ကိုယ့္ထက္ ထိခိုက္နာက်င္ေနသူကို ဒီေလာကၾကီးရဲ႕ အလွအပနဲ႔ ေနေရာင္ျခည္ကို ခံစားႏိုင္ေအာင္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ကူညီပါ။ ဒီလို အၾကင္နာေမတၱာေတြကို မ်ဳိးပြါးပါ။ ကိုယ္သတိမမႈမိခ်ိန္ အဲဒီအၾကင္နာေတြကေန လွပတဲ့ ပန္းပြင့္ေတြ ဖူးပြင့္လာပါလိမ့္မယ္။ အသံုးဝင္တဲ့ အီးေမးလ္တစ္ေစာင္၊ စာတစ္ပုဒ္၊ တစ္ပိုဒ္ကလည္း အၾကင္နာေတြကို မ်ဳိးပြါးတာပဲျဖစ္တယ္။

(၄) ဂီတကို ႏွစ္သက္ပါ

ဂီတတစ္မ်ဳိး သို႔မဟုတ္ တူရိယာတစ္ခုကို တီးတတ္ရင္ ပိုေကာင္းတယ္။ ဂီတက ကိုယ့္စိတ္ကို ေဆးေၾကာေပးသလို ကိုယ့္မွတ္ဥာဏ္၊ အေတြးေတြကို ပိုပြင့္ေစတယ္။ ကိုယ္ထင္မွတ္မထားတဲ့ ဆိတ္ျငိမ္ျခင္းေတြကို သယ္ေဆာင္လာေပးတယ္။ ဘဝအတြက္ ခံစားမႈရသာေပါင္းစံု သယ္လာေပးတယ္ဆိုရင္ ပိုမွန္လိမ့္မယ္။ (ကြ်န္မ ဝါးလက္ခုတ္တီးတတ္တယ္)

(၅) ေသာကႏွစ္မ်ဳိးကို ေရွာင္ပါ

ပထမေသာက, က လိုတာမရတဲ့ ေသာက၊ ဒုတိယက အခ်စ္ေၾကာင့္ ခံစားရတဲ့ေသာက ... ဒီေသာကေတြကို ဖုန္ေတြသုတ္သင္သလို စိတ္အိမ္ထဲက လွဲက်င္းထုတ္ပစ္ပါ။ ကိုယ့္ဟာမွန္ရင္ ကိုယ္စီ ေရာက္လာပါလိမ့္မယ္။

(၆) ခံႏိုင္ရည္ရွိဖို႔ သင္ယူပါ

တစ္ခ်ဳိ႕ကိစၥေတြကို လံုးဝ အစျပန္ေဖာ္လို႔မရေအာင္ ေမ့ထားသင့္တယ္။ အခက္အခဲ တစ္ခုၾကံဳခဲ့တိုင္း ရင့္က်က္ၾကီးျပင္းဖို႔ အသိဥာဏ္တစ္ခုတိုးတယ္လို႔ ထင္မွတ္ပါ။ တစ္ခ်ဳိ႕ ထိခိုက္နာက်င္မႈနဲ႔ စိတ္ဆင္းရဲမႈေတြကို ခံႏိုင္ရည္ရွိဖို႔ သင္ယူပါ။ ဒီအသက္အရြယ္က ကေလးေလးတစ္ေယာက္လို႔ အသံထြက္ ေအာ္ငိုသင့္တဲ့ အရြယ္ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။

(၇) သူ႔ေက်းဇူးကို သိတတ္ပါ

အသုဘတစ္ခါ ပို႔ျပီးတိုင္း သခၤါရတစ္ခါ ရတတ္ၾကတယ္။ တစ္ခါဖ်ားနာတိုင္း ပိုတန္ဖိုးထားရ ေကာင္းမွန္း သိေတာ့တယ္။ ေက်းဇူးတရားကို မိနစ္၊ စကၠန္႔တိုင္း သတိရသင့္တယ္။ ေက်းဇူးတရားက ကိုယ့္ေဘးက လူေတြကို တန္ဖိုးထားေစသလို ေလာဘ၊ အတၱနဲ႔ ျငင္းခုန္ျခင္းေတြကို ေျပျငိမ္းေစတယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းရဲ႕ ရင္းျမစ္ဆိုရင္ ပိုမွန္လိမ့္မယ္။

(၈) အလုပ္ကို ျမတ္ႏိုးပါ

အလုပ္က လက္ဖက္ရည္ေသာက္၊ စကားထိုင္ေျပာရတာေလာက္ မလြယ္ကူေပမယ့္ ကိုယ့္ရဲ႕အသိဥာဏ္နဲ႔ ခြန္အားကို ဆန္းစစ္ေပးေနတာျဖစ္တယ္။ ကိုယ့္တန္ဖိုးနဲ႔ ေအာင္ျမင္မႈကို ခံစားေစတယ္။

(၉) သင္ယူျခင္းမွာ မျငီးေငြ႔ပါနဲ႔

စာဖတ္တယ္၊ သင္ယူတယ္ဆိုတာ အသိဥာဏ္၊ ဗဟုသုတေတြနဲ႔ ကိုယ္စကားစျမည္ ေျပာေနသလိုပါပဲ။ တစ္ႏွစ္ကို စာအုပ္(၅ဝ)အုပ္ ဖတ္ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ။ ကိုယ့္ရဲ႕ အသိဥာဏ္၊ နားလည္စြမ္းေတြ တိုးလာပါလိမ့္မယ္။

(၁ဝ) အားကစားလုပ္ပါ

ပိုေနတဲ့အခ်ိန္ကို အသံုးခ်ပါ။ သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ကို ခံစားပါ။ ပ်င္းလို႔ တက္တဲ့ဝိတ္ေတြ မရွိႏိုင္သလို အရြယ္လည္း ႏုပ်ဳိက်န္းမာေစပါတယ္။

မူရင္း .... Google search (聰明人必做的十件事) ထက္ျမက္သူတို႔ လုပ္ေဆာင္သင့္တဲ့ အခ်က္ ၁ဝခ်က္

ႏိုင္းႏိုင္းစေန ဘာသာျပန္သည္။

အေတြ႔အၾကံဳသစ္တစ္ခု....

အေတြ႔အၾကံဳသစ္တစ္ခု....

Aung: မႏိုင္းေရ ...... ျဖတ္သန္းလာခဲ့တဲ့ မႏိုင္းဘ၀တစ္ေလ်ာက္မွာ အေပ်ာ္ဆုံးတစ္ေန႔ အေၾကာင္းကုိ စာတစ္ပုဒ္ေလာက္ ေရးေပးပါ။ ဒါမွမဟုတ္ ေမ့လုိ႔မရႏိုင္တဲ့ ေန႔တစ္ေန႔အေၾကာင္းကုိေပါ့။

ေရႊမန္းသား "ေအာင္" ရဲ႕ အေျပာကို Orange Chit Thu ကပါ ေထာက္ခံခဲ့လို႔ ဒီစာကို ေရးျဖစ္ပါတယ္။ အေပ်ာ္ဆံုးေန႔ဆိုတာ တစ္ခ်ဳိ႕လူေတြအတြက္ ေအာင္စာရင္းထြက္တဲ့ေန႔၊ ႏိုင္ငံျခားထြက္တဲ့ေန႔၊ ထီေပါက္တဲ့ေန႔.... စတာေတြ ျဖစ္ရင္ျဖစ္မယ္။ ကြ်န္မအတြက္က ေပ်ာ္တဲ့ေန႔ေတြပဲရွိတယ္.. အေပ်ာ္ဆံုးေန႔ဆိုတာမ်ဳိး သတ္သတ္မွတ္မွတ္ မရွိဖူးဘူး။ ေပ်ာ္တဲ့ေန႔မွာ ရယ္ေမာစရာ၊ ရင္ခုန္ၾကည္ႏူးစရာေတြ ပါမယ္ဆိုတာ မေျပာလည္း သိၾကပါတယ္။ အဲဒီလိုပဲ ကြ်န္မအတြက္ ေမ့မရတဲ့ေန႔ဆိုျပီး သတ္သတ္မွတ္မွတ္ မရွိေပမယ့္ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ၊ ဝမ္းနည္းစရာနဲ႔ ေမ့လို႔မရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြ အမ်ားၾကီးရွိခဲ့တယ္။ ဝမ္းနည္းစရာကို ေမ့ထားျပီး ေပ်ာ္စရာေတြကိုပဲ ကြ်န္မ မ်ားမ်ားမွတ္ထားပါတယ္။ အခုလည္း (ကြ်န္မအတြက္) အမွတ္တရလည္းျဖစ္၊ ရယ္လည္း ရယ္ခ်င္တဲ့ အျဖစ္တစ္ခုကို ခပ္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေလး ေရးခ်လိုက္ပါတယ္။

ကြ်န္မအခု သင္ရတဲ့ ကေလးေတြက ၁၂ႏွစ္၊ ၁၃ႏွစ္ အရြယ္ေတြမ်ားတယ္။ သူတို႔အရြယ္က အရာရာ စူးစမ္းစပ္စုခ်င္ၾကတဲ့ အရြယ္ေတြ၊ ဆိုးလို႔ ေပ်ာ္လို႔ ေကာင္းတဲ့အရြယ္ေတြျဖစ္တယ္။ အတန္းထဲမွာ အမ်ားက ဗမာစကား ေကာင္းေကာင္းမေျပာတတ္တဲ့ ရွမ္း၊ အခါ၊ တရုတ္၊ ဝ ေတြျဖစ္တယ္။ "ဆရာမ ကြ်န္ေတာ္ ေရစားခ်င္တယ္" ဆိုတဲ့ လူမ်ဳိးေတြေပါ့။ (ေရေသာက္ခ်င္တာကို ဆိုလိုပါတယ္) ကြ်န္မလည္း ရွမ္းလိုက မလည္မဝယ္၊ အခါ၊ ဝလိုက မတတ္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ဒုကၡေရာက္တယ္။ အတန္းထဲမွာ စကားႏွစ္မ်ဳိး၊ သံုးမ်ဳိးတတ္တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြကို ဘာသာျပန္ငွားထားရတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ အတန္းတက္စ တစ္ေန႔မွာ ရွမ္းမ ေက်ာင္းသူေလးတစ္ေယာက္က ကြ်န္မကို လာတိုင္တယ္။ "ဆရာမ.. ဆရာမ.. အားတီ သမီး ရင္ကို လာကိုင္တယ္။ အခုနားက သမီးအေမ ေက်ာင္းလိုက္လာတယ္၊ အားတီကို မေတြ႔လို႔ ဆရာမကို တိုင္တာ" တဲ့။ (ဗမာစကားေတာင္ ေကာင္းေကာင္းမေျပာတတ္သူမို႔ "ရင္"လို႔ သူမသံုးဘူး။ ကြ်န္မက ဖတ္ရ ယဥ္ေက်းေအာင္ ရင္လို႔ သံုးလိုက္တာပါ) တိုက္ရိုက္ၾကီး ေျပာလာတဲ့ စကားေၾကာင့္ ကြ်န္မ ေၾကာင္သြားတယ္။ နားလည္း ရွက္သြားသလိုပဲ။ သူေျပာတဲ့ အားတီဆိုတဲ့ ရွမ္းေကာင္ေလးက အတန္းထဲမွာ ဟိုလူစ၊ ဒီလူစနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္။ ဒီေက်ာင္းသူေလးရဲ႕ ရင္ကို စေနာက္ရင္း ထိမိတာလား? သူ တမင္ပဲ သြားကိုင္ခဲ့တာလား မသိဘူး...

ေက်ာင္းသားက ဆရာမကို အားကိုးတၾကီးနဲ႔ တိုင္လာျပီဆိုေတာ့ ကြ်န္မလည္း "ေအး.. ခဏေန ဆရာမ ဆံုးမေပးမယ္" ဆိုျပီး စာစသင္လိုက္တယ္။ အုပ္ထိန္းသူေတြပါ ပါလာႏိုင္ေလာက္တဲ့ ပထမဆံုးအၾကိမ္ ၾကံဳတဲ့ ျပႆနာမို႔ ကြ်န္မ ဘယ္လိုေျဖရွင္းရမလဲ မသိခဲ့ဘူး။ လုပ္သက္က မရင့္ေတာ့ အေတြ႔အၾကံဳလည္း မရွိျဖစ္ေနခဲ့တယ္။ အားတီကို လူသိရွင္ၾကား ဆိုဆံုးမမိရင္ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္စလံုးကို ေက်ာင္းသားေတြ ဝိုင္းေလွာင္ၾကမွာလည္း စိုးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စာသင္ရင္း အားတီကို ဘယ္လို ဆံုးမရမလဲလို႔ ကြ်န္မေတြးေနမိတယ္။

အတန္းေျပာင္းခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ အားတီကို ကြ်န္မနားေခၚလိုက္တယ္။

"အားတီ .. နင္ သူ႔ကို ဘာသြားလုပ္လဲ" လို႔ ကြ်န္မ ေမးေတာ့ "ဘာမွမလုပ္ဘူး" တဲ့။

"သူ႔ရင္ကို သြားကိုင္တယ္ဆို" ဆိုေတာ့ "ရင္" ဆိုတာကို သူနားလည္ပံု မရလို႔ "ဘာမွမလုပ္ဘူး" ဆိုတာပဲ ျပန္ေျဖတယ္။

"မိန္းကေလးက ေယာက္်ားေလးေတြနဲ႔ မတူဘူး။ ေလွ်ာက္သြားမထိ ရဘူးဆိုတာ မသိဘူးလား" လို႔ ဆရာမၾကီးေလသံနဲ႔ ကြ်န္မ ထပ္ေျပာေတာ့ (နားမလည္ဟန္နဲ႔) "မသိဘူး" တဲ့။ ခက္ေတာ့ေနျပီ..... သူဘာလုပ္ခဲ့တယ္ဆိုတာကို အလြယ္တကူသိေအာင္ ဒီဆရာမ ဘယ္လိုရွင္းရမလဲ မသိ?

"နင္.. ဒီလို သြားလုပ္တယ္ဆို" ဆိုျပီး ရုတ္တရက္ သူ႔ရင္ဘတ္ကို လက္နဲ႔ကိုင္သလို လုပ္ထည့္လိုက္မွ ပါးစပ္ပိတ္ျပီး သူ ေခါင္းညိတ္သြားေတာ့တယ္။

ကြ်န္မက ရယ္လည္းရယ္ခ်င္၊ လက္သရမ္းခ်င္တဲ့ သူ႔ကို ေဒါသလည္းထြက္နဲ႔ မ်က္ႏွာကုိ အတည္ဆံုးထားျပီး "ဘယ္လက္လဲ" လို႔ ေမးလိုက္တယ္။ သူဘာမွ မေျပာဘဲ ညာဖက္လက္ကို ထုတ္ေပးပါတယ္။ တုတ္ယူျပီး ထုတ္ေပးတဲ့ သူ႔ညာလက္ကို ကြ်န္မ ခပ္နာနာေလး ႏွစ္ခ်က္ဆင့္ ရိုက္ထည့္လိုက္မိတယ္။ ျပီးေတာ့ ေယာက္်ားေလးနဲ႔ မိန္းကေလးက မတူတဲ့အေၾကာင္း၊ လက္သရမ္းျပီး ေလွ်ာက္မထိသင့္ေၾကာင္း၊ ထပ္လုပ္ရင္ မိဘေတြ၊ ေက်ာင္းအုပ္ေတြပါ ပါလာႏိုင္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာျပလိုက္တယ္။ ကြ်န္မေျပာတာကို အားတီ နားလည္လား? မလည္လားေတာ့ မသိဘူး။ ကြ်န္မေျပာျပီးတာနဲ႔ အခန္းျပင္ကို သူထြက္သြားလိုက္တယ္။ ကြ်န္မက ေနရာမွာပဲ ရယ္ခ်င္သလိုလိုနဲ႔ က်န္ခဲ့တယ္။

ေက်ာင္းသူတစ္ေယာက္ မဖြယ္မရာ လုပ္ခံလိုက္ရလို႔ ကြ်န္မရယ္ခ်င္၊ ေပ်ာ္ရႊင္သြားတာ မဟုတ္ပါဘူး။ နားမလည္သူကို နားလည္ေအာင္ လုပ္ျပလိုက္တဲ့ ကိုယ့္အျပဳအမႈကိုပဲ ရယ္ခ်င္မိတာပါ။ ဆရာမတစ္ခ်ဳိ႔ကို ဒီအျဖစ္ေျပာျပေတာ့ သူတို႔လည္း ျပံဳးမိၾကတယ္။ ဒီအျဖစ္က ဆရာမျဖစ္စ အေတြ႔အၾကံဳအျဖစ္ ကြ်န္မဘဝမွာ မွတ္မွတ္ရရ ေမ့မရေအာင္ က်န္ေနခဲ့မွာ ေသခ်ာပါတယ္။

(ေရးခိုင္းတာက တစ္ျခား၊ ေရးတာက တစ္ျခား ျဖစ္ခဲ့ရင္ ေဆာရီးပါလို႔ း)

ႏိုင္းႏိုင္းစေန

Wednesday, April 29, 2009

ကြ်န္မဖတ္ဖို႔ (၁၁)

(၁) သူငယ္ခ်င္းေတြ စုေဆာင္းပါ

ကိုင္းကြ်န္းမွီ ကြ်န္းကိုင္းမွီ သူငယ္ခ်င္းေတြက ဘဝမွာ မရွိမျဖစ္သူေတြ ျဖစ္တယ္။ သူတို႔က ေႏြးေထြးတဲ့ အေႏြးထည္တစ္ထည္နဲ႔ တူတယ္။ သူတို႔ကို ကိုယ့္ရဲ႕အက်င့္စရိုက္၊ စိတ္ေနသေဘာထားနဲ႔ လဲလွယ္ခဲ့တာျဖစ္တဲ့အတြက္ ေကာင္းေကာင္းတန္ဖိုးထားရမယ္။ ခုခ်ိန္ထိ ကိုယ့္ဖံုးစာအုပ္ထဲမွာ ဆက္သြယ္ရမယ့္လူ နည္းေနေသးတယ္ဆိုရင္ စိတ္တူကိုယ္တူ သူငယ္ခ်င္းေတြကို စုေဆာင္းဖို႔ အခ်ိန္မေႏွာင္းေသးပါဘူး။

(၂) လက္လြတ္တတ္ဖို႔ သင္ယူပါ

ဒီအသက္အရြယ္က မရင့္က်က္လို႔ မျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ဘဝမွာ အခ်စ္တစ္ခု၊ ကံတရားတစ္ခု၊ ကိစၥတစ္ခုကို ရယူပိုင္ဆိုင္ဖို႔ ကိုယ္ခြန္အားမဲ့ခဲ့တဲ့အခါ လက္လြတ္တတ္ဖို႔ သင္ယူရပါလိမ့္မယ္။ ဒါကလည္း ေနာက္ထပ္ အသစ္တစ္ခုကို စမ္းသပ္ဖို႔ ကိုယ့္အတြက္ အခြင့္အေရး ေပးလိုက္သလိုပါပဲ။ ယံုၾကည္မႈ၊ သတိၱ၊ ၾကိဳးစားမႈေတြ ရွိခ့ဲမယ္ဆိုရင္ ေအာင္ျမင္မႈက ကိုယ့္အတြက္ပဲျဖစ္တယ္။

(၃) အၾကင္နာ ေမတၱာကို မ်ဳိးပြါးပါ

ကိုယ့္ထက္ ဒုကၡေရာက္ေနသူ၊ ကိုယ့္ထက္ ထိခိုက္နာက်င္ေနသူကို ဒီေလာကၾကီးရဲ႕ အလွအပနဲ႔ ေနေရာင္ျခည္ကို ခံစားႏိုင္ေအာင္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ကူညီပါ။ ဒီလို အၾကင္နာေမတၱာေတြကို မ်ဳိးပြါးပါ။ ကိုယ္သတိမမႈမိခ်ိန္ အဲဒီအၾကင္နာေတြကေန လွပတဲ့ ပန္းပြင့္ေတြ ဖူးပြင့္လာပါလိမ့္မယ္။ အသံုးဝင္တဲ့ အီးေမးလ္တစ္ေစာင္၊ စာတစ္ပုဒ္၊ တစ္ပိုဒ္ကလည္း အၾကင္နာေတြကို မ်ဳိးပြါးတာပဲျဖစ္တယ္။

(၄) ဂီတကို ႏွစ္သက္ပါ

ဂီတတစ္မ်ဳိး သို႔မဟုတ္ တူရိယာတစ္ခုကို တီးတတ္ရင္ ပိုေကာင္းတယ္။ ဂီတက ကိုယ့္စိတ္ကို ေဆးေၾကာေပးသလို ကိုယ့္မွတ္ဥာဏ္၊ အေတြးေတြကို ပိုပြင့္ေစတယ္။ ကိုယ္ထင္မွတ္မထားတဲ့ ဆိတ္ျငိမ္ျခင္းေတြကို သယ္ေဆာင္လာေပးတယ္။ ဘဝအတြက္ ခံစားမႈရသာေပါင္းစံု သယ္လာေပးတယ္ဆိုရင္ ပိုမွန္လိမ့္မယ္။ (ကြ်န္မ ဝါးလက္ခုတ္တီးတတ္တယ္)

(၅) ေသာကႏွစ္မ်ဳိးကို ေရွာင္ပါ

ပထမေသာက, က လိုတာမရတဲ့ ေသာက၊ ဒုတိယက အခ်စ္ေၾကာင့္ ခံစားရတဲ့ေသာက ... ဒီေသာကေတြကို ဖုန္ေတြသုတ္သင္သလို စိတ္အိမ္ထဲက လွဲက်င္းထုတ္ပစ္ပါ။ ကိုယ့္ဟာမွန္ရင္ ကိုယ္စီ ေရာက္လာပါလိမ့္မယ္။

(၆) ခံႏိုင္ရည္ရွိဖို႔ သင္ယူပါ

တစ္ခ်ဳိ႕ကိစၥေတြကို လံုးဝ အစျပန္ေဖာ္လို႔မရေအာင္ ေမ့ထားသင့္တယ္။ အခက္အခဲ တစ္ခုၾကံဳခဲ့တိုင္း ရင့္က်က္ၾကီးျပင္းဖို႔ အသိဥာဏ္တစ္ခုတိုးတယ္လို႔ ထင္မွတ္ပါ။ တစ္ခ်ဳိ႕ ထိခိုက္နာက်င္မႈနဲ႔ စိတ္ဆင္းရဲမႈေတြကို ခံႏိုင္ရည္ရွိဖို႔ သင္ယူပါ။ ဒီအသက္အရြယ္က ကေလးေလးတစ္ေယာက္လို႔ အသံထြက္ ေအာ္ငိုသင့္တဲ့ အရြယ္ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။

(၇) သူ႔ေက်းဇူးကို သိတတ္ပါ

အသုဘတစ္ခါ ပို႔ျပီးတိုင္း သခၤါရတစ္ခါ ရတတ္ၾကတယ္။ တစ္ခါဖ်ားနာတိုင္း ပိုတန္ဖိုးထားရ ေကာင္းမွန္း သိေတာ့တယ္။ ေက်းဇူးတရားကို မိနစ္၊ စကၠန္႔တိုင္း သတိရသင့္တယ္။ ေက်းဇူးတရားက ကိုယ့္ေဘးက လူေတြကို တန္ဖိုးထားေစသလို ေလာဘ၊ အတၱနဲ႔ ျငင္းခုန္ျခင္းေတြကို ေျပျငိမ္းေစတယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းရဲ႕ ရင္းျမစ္ဆိုရင္ ပိုမွန္လိမ့္မယ္။

(၈) အလုပ္ကို ျမတ္ႏိုးပါ

အလုပ္က လက္ဖက္ရည္ေသာက္၊ စကားထိုင္ေျပာရတာေလာက္ မလြယ္ကူေပမယ့္ ကိုယ့္ရဲ႕အသိဥာဏ္နဲ႔ ခြန္အားကို ဆန္းစစ္ေပးေနတာျဖစ္တယ္။ ကိုယ့္တန္ဖိုးနဲ႔ ေအာင္ျမင္မႈကို ခံစားေစတယ္။

(၉) သင္ယူျခင္းမွာ မျငီးေငြ႔ပါနဲ႔

စာဖတ္တယ္၊ သင္ယူတယ္ဆိုတာ အသိဥာဏ္၊ ဗဟုသုတေတြနဲ႔ ကိုယ္စကားစျမည္ ေျပာေနသလိုပါပဲ။ တစ္ႏွစ္ကို စာအုပ္(၅ဝ)အုပ္ ဖတ္ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ။ ကိုယ့္ရဲ႕ အသိဥာဏ္၊ နားလည္စြမ္းေတြ တိုးလာပါလိမ့္မယ္။

(၁ဝ) အားကစားလုပ္ပါ

ပိုေနတဲ့အခ်ိန္ကို အသံုးခ်ပါ။ သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ကို ခံစားပါ။ ပ်င္းလို႔ တက္တဲ့ဝိတ္ေတြ မရွိႏိုင္သလို အရြယ္လည္း ႏုပ်ဳိက်န္းမာေစပါတယ္။

မူရင္း .... Google search (聰明人必做的十件事) ထက္ျမက္သူတို႔ လုပ္ေဆာင္သင့္တဲ့ အခ်က္ ၁ဝခ်က္

ႏိုင္းႏိုင္းစေန ဘာသာျပန္သည္။

စကားႏွစ္ခြန္းေလ်ာ့ေျပာပါ....

စကားႏွစ္ခြန္းေလ်ာ့ေျပာပါ....

မိန္းမေတြက ေမြးရာပါ ပ်စ္ေတာက္ပ်စ္ေတာက္ေတြ ျဖစ္တယ္။ ပစိပစပ္မ်ားတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခ်စ္မွာ၊ တစ္ခ်ဳိ႔အေျခအေနမွာ ႏုတ္ပိတ္ေနတာက အေကာင္းဆံုးျဖစ္တယ္။ "silence is golden" ဆိုသလို တစ္ခါတေလမွာ ႏုတ္ဆိတ္ေနျခင္းက သင့္ကို အေကာင္းေတြ သယ္လာေပးႏိုင္ပါတယ္။

(၁) သူ မီးဖိုေခ်ာင္ ဝင္တဲ့အခါ

မီးဖိုေခ်ာင္က ကိုယ့္နယ္ပယ္လို႔ သတ္မွတ္ျပီး မီးဖိုေခ်ာင္ ဝင္သူတိုင္းကို ကိုယ္အမိန္႔ေပးလို႔ ရတယ္လို႔ မသတ္မွတ္ပါနဲ႔။ သူစိတ္ပါလို႔ မီးဖိုေခ်ာင္ဝင္တဲ့ေန႔ လိမၼာပါးနပ္တဲ့ သင္ ဟင္းရြက္ေဆးကူ၊ အိုးခြက္ပန္းကန္ေပးရံုကလဲြရင္ တစ္ေနရာကို ေရွာင္ေနလိုက္ပါ။ စားဖို႔အဆင့္သင့္ ျဖစ္ခ်ိန္မွ သင္ပါးစပ္ဖြင့္ပါ။ သူခ်က္တဲ့ဟင္းက ဘယ္ေလာက္စားေကာင္းေၾကာင္း၊ ဟင္းခ်က္အစီအစဥ္မွာ ဝင္ျပိဳင္သင့္ေၾကာင္း ခ်ီးက်ဴးစကားေျပာပါ။ မီးဖိုေခ်ာင္ကို အခ်က္အျပဳတ္ သင္တန္းေက်ာင္းလို သူဓားကုိင္နည္းက မမွန္ဘူး၊ ဒယ္အိုးကိုင္နည္းက ပံုမက်ဘူး၊ အရသာ ေပါ့သေလ၊ ငန္သေလနဲ႔ ကဲ့ရဲ႔ေလွာင္ေျပာင္ျပီး ဆရာသြားမလုပ္ပါနဲ႔။ သူစိတ္ထိခိုက္ျပီး မီးဖိုေခ်ာင္ လံုးဝမဝင္ေတာ့တဲ့အခါ သင္သာလွ်င္ ေန႔တိုင္း မီးဖိုေခ်ာင္ေစာင့္နတ္ ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။

(၂) သန္႔ရွင္းေရး ဝိုင္းကူလုပ္တဲ့အခါ

ဂ်ပန္ႏိုင္ငံက ပညာရွင္တစ္ခ်ဳိ႕ရဲ႕ ေလ့လာဆန္းစစ္ခ်က္အရ အခုေခတ္မွာ ေခတ္စားေနတဲ့ ကြာရွင္းျပတ္စဲျခင္းရဲ႕ အဓိက တရားခံက ေနာက္မီးလင္းလို႔ မဟုတ္သလို ရုိက္ႏွက္ရန္ျဖစ္ၾကလို႔လည္း မဟုတ္ဘူး။ "အိမ္အလုပ္ကို သူကူမလုပ္ဘူး" ဆိုတာပဲ ျဖစ္ပါသတဲ့။ မိန္းကေလးေတြကလည္း စဥ္းစားၾကည့္သင့္တယ္။ ကိုယ့္လင္ေတာ္ေမာင္က ကိုယ့္ေၾကာင့္ အက်င့္ပ်က္သြားတာလား? သူကိုယ့္ကို သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ကူတဲ့အခါ ကိုယ္က ေဘးကေန ဟိုလိုလုပ္ပါလား၊ ဒီလိုမဟုတ္ဘူး၊ ေႏွးလိုက္တာလို႔ ပ်စ္ေတာက္ေတာက္ ေရရြတ္ေနခဲ့သလား?

တေလာက သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ စကားေျပာျဖစ္တယ္။ သူတို႔အိမ္က ေရခ်ဳိးခန္းကို သန္႔ရွင္းဖို႔ သူ႔လင္ေတာ္ေမာင္က အထူးစီမံထားတဲ့ ေရျမဳပ္ေတြ သြားဝယ္ခဲ့သတဲ့။ ျပီးေတာ့ အဲဒီေရျမဳပ္ဟာ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းေၾကာင္း၊ ေခ်းကပ္ေနတဲ့ ေဘဇင္နဲ႔ ေရစက္ေခါင္းေတြကို ေျပာင္လက္ေအာင္ ေဆးႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာတယ္။ သူငယ္ခ်င္းက ဘာမွမေျပာဘဲ ဧည့္ခန္းမွာ ေၾကာင္ကေလးနဲ႔ သြားေဆာ့ေနခဲ့ျပီး လင္ေတာ္ေမာင္ ေဆးေၾကာေနတာကို စိတ္ဝင္တစား မၾကာခဏ သြားရပ္ၾကည့္ရံုကလဲြလို႔ စကားတစ္ခြန္းမွ မဟခဲ့ဘူး။ ေျပာင္လက္ေအာင္ ေဆးေၾကာျပီးေနာက္ လင္ေတာ္ေမာင္က ...

"ေတြ႔တယ္မဟုတ္လား? ဒီေရျမဳပ္နဲ႔ ေဆးရတာ လြယ္လည္းလြယ္တယ္၊ ေျပာင္လည္းေျပာင္တယ္" လို႔ ေျပာေတာ့ သူ႔စိတ္ထဲမွာ "နင္သာလုပ္မယ္ဆိုရင္ ဘာနဲ႔သံုးသံုး ေကာင္းတယ္" လို႔ ေတြးျဖစ္ေပမယ့္ ပါးစပ္က "ဟယ္... တကယ္ပဲေတာ့.... ေရခ်ဳိးခန္းက တစ္ခါမွ ဒီေလာက္ထိ မေတာက္ေျပာင္ဖူးဘူး.. နင္အရမ္းေတာ္တာပဲ" သူ႔စကားကို လင္ေတာ္ေမာင္က တဟားဟားနဲ႔ သေဘာက်ျပီး "ညစ္ပတ္သြားရင္ ေနာက္တစ္ပတ္ ကို' ျပန္ေဆးေပးမယ္" လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။ ကဲ... ဒီလို မိန္းကေလးမ်ဳိးကို လိမၼာပါးနပ္တယ္လို႔ မေခၚဘူးလား!

(၃) သူေဒါသထြက္တဲ့အခါ

အျပင္ကိစၥတစ္ခုခုေၾကာင့္ သူေဒါသထြက္တဲ့အခ်ိန္ အဲဒီကိစၥမွာ သူမွားခဲ့လည္း သူ႔ကို စကားခြန္းၾကီးခြန္းငယ္ဖဲြ႔ျပီး အျပစ္သြားမတင္သင့္ဘူး။ ဒီလိုလုပ္ျခင္းအားျဖင့္ မိန္းမေကာင္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ သြင္ျပင္ကို ရုပ္ပ်က္ေစႏိုင္သလို သူ႔ေဒါသကို ဆြေပးသလို ျဖစ္သြားႏိုင္တယ္။ စကားတစ္ခြန္းမွ မေျပာဘဲ သူ႔ကိုပဲ စိုက္ၾကည့္ေနလိုက္ပါ။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ မ်က္ရည္အဝဲသားနဲ႔ ၾကည့္ပါ။ အဲဒီေနာက္ မ်က္ရည္ေတြ မ်က္လံုးအိမ္ကေန တေျဖးေျဖး စီးက်လာပါေစ။ သူ႔ေဒါသသံေတြ တေျဖးေျဖး တိုးလာျပီး ေနမသိ ထိုင္မသာ ျဖစ္လာမယ္ဆိုတာကို အာမခံပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း သူမွားသြားေၾကာင္း ကိုယ့္ကို ေပြ႔ဖက္ ေတာင္းပန္လာလိမ့္မယ္။ မငိုနဲ႔... မငိုပါနဲ႔ေတာ့လို႔ သူေခ်ာ့လာပါလိမ့္မယ္။

(၄) သူရင္ဖြင့္လာတဲ့အခါ

အလုပ္မွာ အဆင္မေျပတဲ့အခ်ိန္၊ သူေဌး ဒါမွမဟုတ္ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြရဲ႕ အႏွိမ္က်င့္တာကို ခံရခ်ိန္ အိမ္ျပန္ေရာက္ျပီး ကိုယ့္ကို သူရင္ဖြင့္လာပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီအခါ သူက ထိခိုက္ဒဏ္ရာရလာတဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္လို ကိုယ့္ဆီက ႏွစ္သိမ့္အားေပးစကားကို ေမွ်ာ္လင့္ေနပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီလို အေျခအေနမ်ဳိးမွာ သူ႔ကို ေပြ႔ဖက္ေပးလိုက္ပါ၊ ေခါင္းကို ပြတ္သပ္ေပးပါ၊ ျပႆနာျဖစ္သူေတြကို သြားဂရုစိုက္မေနဖို႔ ႏွစ္သိမ့္ပါ။ သူခံႏိုင္ရည္မရွိေၾကာင္း၊ စိတ္ဓာတ္ေတြ မၾကံ့ခိုင္ေၾကာင္း သင္ခန္းစာ သြားမေပးပါနဲ႔။ သြားမေလွာင္ပါနဲ႔။ ထိခိုက္ခံစားေနတဲ့ သူ႔စိတ္အေပၚ ေအးစက္တဲ့ စကားေတြ ထပ္ေလာင္းမိရင္ ႏွစ္ဦးၾကား အေျခအေနက ပိုဆိုးသြားပါလိမ့္မယ္။

(၅) သူပင္ပန္းလာတဲ့အခါ

အလုပ္မွာ တစ္ေနကုန္ပင္ပန္းခဲ့လို႔ အိမ္ေရာက္တာနဲ႔ ထမင္းစား၊ ေရခ်ဳိးျပီး သူ အိပ္ရာဝင္ခ်င္ေနတယ္။ ကိုယ္ကလည္း သူနဲ႔စကားေျပာခ်င္ေနတယ္။ ဒီလိုအခ်ိန္မ်ဳိးမွာ အိပ္ခ်င္ျပီး မအိပ္ရသူရဲ႕ စိတ္က ေဒါသထြက္လြယ္ပါတယ္။ တကယ္လို႔ ကိုယ္က ေဘးမွာေနျပီး ထပ္ေျပာေနဦးမယ္ဆိုရင္ ေနာက္ဆံုးမွာ ႏွစ္ဦးစလံုး ေဒါသစိတ္နဲ႔ အိပ္ရာဝင္ရပါလိမ့္မယ္။ အိပ္ခ်င္သူကို အိပ္ေရးဝဝ အိပ္ပါေစ။ ေနာက္တစ္ေန႔မနက္ မနက္စာ စားခ်ိန္၊ သတင္းစာ ၾကည့္ခ်ိန္မွာ ကိုယ္ေျပာခ်င္တဲ့စကားကို ေျပာရင္လည္း ေနာက္မက်ပါဘူး။ ဒါဟာလည္း နားလည္ေပးတတ္တဲ့ ကိုယ့္ရဲ႕စိတ္ကို ထုတ္ေဖာ္ေနသလိုပါပဲ....

အၾကင္လင္မယားတိုင္း ခ်စ္တတ္ၾကပါေစ....

မူရင္းေရးသားသူ -茉 莉 (Maw Li) 少說兩句 他會更愛妳 (စကားႏွစ္ခြန္းေလ်ာ့ေျပာပါ၊ ကိုယ့္ကို သူပိုခ်စ္လာလိမ့္မယ္)

ႏိုင္းႏိုင္းစေန ဘာသာျပန္သည္။

အလုပ္အကုိင္ ရွာေဖြသူ ျမန္မာ မ်ား သတိ ထား ရန္

အလုပ္အကုိင္ ရွာေဖြသူ ျမန္မာ မ်ား သတိ ထား ရန္

Big mistakes job-seekers make

-ပက္ထရစ္ရွာလင္း-

လက္ရွိစီးပြားေရး အက်ပ္အတည္းကာလ အတြင္း ေနရာ အႏွံ႔ အၿပား၌ အလုပ္အကုိင္သစ္ ရွာေဖြမႈ အခက္အခဲ မ်ား ၿဖစ္ေပၚ လွ်က္ရွိပါတယ္။ အလုပ္လက္မဲ့ ဦးေရမ်ားၿပားလာေနမႈ က တေၾကာင္း၊ အလုပ္အကုိင္သစ္ နည္းပါး ရွားပါးလာမႈက တေၾကာင္း တုိ႔ေၾကာင့္ အလုပ္အကုိင္သစ္ ၿပန္လည္ ရရွိဖုိ႔ အခက္အခဲမ်ား လူတုိင္းၾကဳံေတြ႔ ေနရပါတယ္။ ဒီလုိ အလုပ္အကုိင္သစ္ ရွာေဖြရာတြင္ ရွာေဖြသူမ်ားအေနနဲ႔လည္း သတိမထားပဲ မွားယြင္းခဲ့မႈမ်ား ေၾကာင့္ အလုပ္အကုိင္ ရွာေဖြမႈတြင္ အခက္အခဲမ်ား ရွိေနတက္တယ္လုိ႔ ဆုိတယ္။ ဒီကိစၥနဲ႔ ပက္သက္ၿပီး ABC ရုပ္ၿမင္သံၾကားရဲ႕ Good Morning America အစီအစဥ္မွာ ေရာ္ဘင္ေရာဘတ္က ကြ်မ္းက်င္သူပညာရွင္ တေယာက္နဲ႔ ဒီေန႔ အၿပန္အလွန္ေဆြးေႏြး ထားပါတယ္။ သူတုိ႔ ၂ ေယာက္ ရဲ႕ ေဆြးေႏြးအၾကံၿပဳခ်က္ထဲမွာ အလုပ္အကုိင္ ရွာေဖြသူမ်ားအေနနဲ႔ သတိမထားပဲ မွားယြင္းတက္တဲ့ အခ်က္ ၅ ခ်က္ ကုိ အၾကံၿပဳ ထားပါတယ္။ က်မ စာဖတ္သူေတြ၊ အလုပ္အကိုင္ရွာေဖြရာမွာ အခက္အခဲရွိေနတဲ့ ၿပည္ပေရာက္ၿမန္မာ မ်ားကုိ ေ၀မွ်ေပး ပါရေစ။

၁) သင္ရဲ႕ Resume ကုိ ပုိ႔ေပး ယုံႏွင့္ မလုံေလာက္ပါ။ သင္ေလွ်ာက္သည့္ အလုပ္အကုိင္ ႏွင့္ ရာထူးကုိ အလုပ္ရွင္ သိေအာင္ ေသေသခ်ာခ်ာရွင္းရွင္းလင္းလင္းေဖာ္ၿပေပးပါ။ အလုပ္ရွင္ က ဖုန္းေခၚမႈ ကုိ သင္မေစာင့္ ေနပါနဲ႔။ သင္က အလုပ္ရွင္ထံ စတင္ၿပီး ဆက္သြယ္ေမးၿမန္းစုံစမ္းပါ။

၂) အလုပ္ရွင္က ေတြ႔ဆုံေမးၿမန္း(Interview) လုပ္တာပဲၿဖစ္ၿဖစ္၊ အလုပ္ရွင္နဲ႔ စကားေၿပာခြင့္ရရွိသည့္ အခါပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ သင္သိရွိေသာ၊ သင္လုပ္ခဲ့ေသာ လုပ္ငန္းအေတြ႔ အၾကံဳ၊ သင္ ၏ သင္ၾကားေလ့လာခဲ့မႈ၊ သင္လုပ္ႏုိင္ ေသာ လုပ္ငန္းရပ္မ်ား အေၾကာင္းကုိ အလုပ္ရွင္သိရွိေအာင္ ေၿပာဆုိပါ။ သင္၏အိမ္တြင္းေရးအေၾကာင္း၊ သင္၏ အလုပ္အကုိင္ ရွာေဖြမႈအခက္အခဲ၊ လူတုိင္းသိရွိၿပီး၊ ေန႔စဥ္ၾကားသိေနရေသာ စီးပြားေရး ၿပႆနာမ်ား၊ အေၾကာင္းအရာမ်ား မေၿပာဖုိ႔ ေရွာင္ၾကဥ္ပါ။

၃) ဒီလုိေၿပာဆုိရာမွာ ပဲၿဖစ္ၿဖစ္၊ အလုပ္ရွင္က ေတြ႔ဆုံေမးၿမန္းမႈ(Interview) လုပ္တဲ့ အခါမွာ သင္ ယုံယုံၾကည္ နဲ႔ေၿပာဆုိပါ ၊ ၿပဳမႈပါ ( Show your confidence)။ ေခါင္းကုတ္ၿခင္း၊ ခြ်င္းဂမ္း၊ ပီေက တုိ႔စားၿခင္း၊ ေရေမႊးသုံးၿခင္း၊ နားကြင္း၊ နားဆြဲ၊ လက္၀တ္ရတနာမ်ား ၀တ္ဆင္ၿခင္း၊ ဆံပင္ ဖရုိဖရဲၿဖစ္ေနၿခင္း၊ ဆဲလ္ဖုန္း ၿမည္လာၿခင္း စတဲ့ အရုပ္ဆုိးေစတဲ့ အၿပဳအမႈမ်ားကုိ မၿပဳလုပ္မိပါေစနဲ႔။ တနည္းအားၿဖင့္ Body language ႏွင့္ Professional manner ကုိ အထူးဂရုစုိက္ ၿပဳမႈဖုိ႔ သတိရွိၾကပါ။

၄) အလုပ္ရွင္က ေတြ႔ဆုံေမးၿမန္းမႈ(Interview) လုပ္တဲ့ အခါမွာ သင္၏ တက္ကြ်မ္းမႈ၊ ကြ်မ္းက်င္မႈ(Skills), သင္သိရွိေသာ ဗဟုသုတ ( Knowledge)၊ သင္ရင္ဆုိင္ခဲ့ရေသာ လုပ္ငန္းခြင္ အေတြ႔အၾကံဳ ( Experience)၊ သင္တက္ေၿမာက္ခဲ့ေသာ ပညာေရး ( Education) ၊ ရရွိခဲ့ေသာ ေအာင္ၿမင္မႈ ( Achievements) ေတြကုိ အလုပ္ရွင္သိေအာင္ အထူးအေလးေပးေၿပာဆုိ တင္ၿပပါ။

၅) အလုပ္ရွင္ရဲ႕ ကုမၸဏီမွာ သင္လုပ္ကုိင္ရမည့္ အဓိက အေၾကာင္းအရာ၊ အလုပ္ရွင္ရဲ႕ ေမ်ာ္မွန္းထားခ်က္၊ ကုမၸဏီရဲ႕ Culture ေတြကုိ သိရွိေအာင္ ေမးခြန္းထုတ္ပါ။ လက္ရွိရင္ဆုိင္ေနရေသာ ကုမၸဏီ၏ အခက္အခဲ မ်ားကုိ သိရွိေအာင္ ေမးပါ။ ကုမၸဏီကုိ တုိးတက္ေအာင္ ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲ ေပးမည့္ သင္၏ အကူအညီ ကုိ ကမ္းလွမ္း ပါ။ အလုပ္သစ္အေပၚ သင္၏ စိတ္၀င္စားမႈကုိ ထုတ္ေဖာ္ၿပသပါ။ သင္ဟာ ကုမၸဏီ အတြက္ၿဖစ္ပါေစ။ သင္အတြက္ ကုမၸဏီ မၿဖစ္ပါေစနဲ႔။

ၿပည္ပေရာက္ ၿမန္မာမ်ား အလုပ္အကုိင္ရွာေဖြမႈ ေအာင္ေအာင္ၿမင္ၿမင္ ရရွိႏုိင္ၾကပါေစ။


(Comments)-
စာဖတ္ပရိသတ္မ်ား၏ အၾကံျပဳခ်က္

္from: Kyaw Kyaw

(ထိုင္း၊ စကာၤပူ၊ မေလး နဲ႔ ဂ်ပန္တို႔ မွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ျမန္မာေတြအတြက္ေတာ့ အဓိက အၾကံျပဳလိုတာက အလြန္အနံျပင္းတဲ့ အဘ ထ လို အနံမ်ိဳးေတြ၊ ကြမ္းစားတာေတြ မလုပ္မိၾကဖို႔ ပါပဲ။ အဘ ထ ကို အလာကားေနရႈ ေနသူေတြဟာ အသက္ရႈ လမ္းေၾကာင္းတေလ်ာက္မွာစြဲေနတဲ့အတြက္ နိင္ငံျခားသားေတြအဖို႔ မခံမရပ္နိင္ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဆိတ္သား အိုးၾကီးကို အင္တာဗ်ဴးလုပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ဖြင့္လိုက္သလို ျဖစ္သြားနိင္ပါတယ္။ ကြမ္းကလည္း သြားေတြကိုပ်က္ဆီးေစပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ဒီေန႔ ေခတ္ျပင္ပကမၻာက ကြမ္းစားတဲ့အေလ့ အထိမရိွေတာ့တဲ့အျပင္ ကြမ္း အေၾကာင္းကိုသိေတာင္မသိေတာ့ပါဘူး။ သြားဟာ လူေနမႈအဆင့္အတန္းကို ေဖၚျပတဲ့ လူတေယာက္ရဲ ့ အဆင့္အတန္းကို ေဖၚျပတဲ့ သေကၤတအျဖစ္ ဒီေန႔ Globalization က ယူဆလာပါတယ္။ အရင္ေခတ္ကေတာ့ ကြမ္းေၾကာင့္သြားေတြ မဲေနတာဟာ ရိုးသားမႈလိုလို ေဖၚေရြမႈလိုလို အဓိပၸါယ္ ရိွခဲ့ပါတယ္။ ဒီေန႔ ေခတ္မွာေတာ့ ဒါမရိွေတာ့ပါဘူး။

သြားေတြမဲေနတာ ၊ ၾကိဳးေနတာေတြဟာ ဆင္းရဲ သူ၊ ပညာမတတ္သူ၊ ေခတ္ေနာက္က်သူ၊ ငတံုးဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ ထြက္လာျပီျဖစ္ပါတယ္။ သြားကို သန္႔ရွင္း ေအာင္ထားဖို႔ လွပေအာင္ထားဖို႔ အၾကံျပဳလိုပါတယ္။ )

ဒုကၡသည္ စခန္းက လာတဲ ့စာ

Monday, 24 November 2008

ဒုကၡသည္ စခန္းက လာတဲ ့စာ

- ေအာင္ပန္-

ငါအခု အုန္းဖန္ ဒုကၡသည္စခန္း ကို ေရာက္တာ တပါတ္ျပည့္ သြားျပီ။ စခန္းကို မေရာက္ခင္ အဆိုးဆံုး ရဲဂိတ္မွာ ပိုက္ဆံေပး အျပီးမွာ ကိုဖိုးေက်ာ္နဲ႔ ဖုန္း အဆက္အသြယ္ ရတယ္။ အဲဒီ ရဲဂိတ္ေက်ာ္ရင္ ဖုန္း အဆက္အသြယ္ မရေတာ့ဘူး။ အုန္းဖန္ ဒုကၡသည္ စခန္းကို ေရာက္ေတာ့လည္း အထဲကို ၀င္ဖို႕အတြက္ ထိုင္းလံုျခဳံေရးကို ပိုက္ဆံေပးျပီး၀င္ရတယ္။ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ မိန္းမက လာၾကိဳေပးတယ္။ ေရာက္ေရာက္ျခင္းဘဲ Thai-burma border community က ရိကၡာေပးဖို႕ ေရာက္ေနျပီ ဆိုေတာ၊့ ေတာင္ေအာက္ျပန္ဆင္း လူအုပ္ၾကီးနဲ႕ တန္းဆီေစာင့္လိုက္တာ ညေန ၅နာရီထိဘဲ။

ႏုိင္ငံျခားသားနဲ႕႔ ကားေပၚမတက္ခင္ကေလး စကား၂ခြန္းေျပာလိုက္ရတယ္။ ေနာက္ေန႕မွ စီစဥ္ေပးမယ္ ဆိုတာေလးနဲ႕႔ဘဲ ေတာင္ ေပၚျပန္တက္ခဲ့ရတယ္။ တည္းခိုအိမ္ေရာက္ ထမင္းစားျပီး အိပ္ရာ၀င္ခဲ့ေပမယ္႔ အိပ္လို႕မရ ျပန္ဘူး။ အရမ္းကိုေအးတယ္။ တဲအိမ္ေလးေတြ ဆိုေတာ့ ေလက၀င္၊ အတူလာသူေတြက ေစာင္အ ျပည့္အစုံ မပါေတာ့ မၽွျခဳံရတာေပါ့။ ေနာက္ရက္ မနက္လင္းလင္းျခင္းဘဲ ရိကၡာဂုိေဒါင္ဆီ သြားရတယ္။ ရိကၡာဂုိေဒါင္ေရွ့မွာေတာ့ လူအုပ္ၾကီးက ေစာင့္ေနၾကျပီ။ ေရွ့ဆံုးေရာက္ေအာင္ တျဖည္းျဖည္းတိုးရင္း ေရွ့ဆံုးအေရာက္မွာေတာ့ ႏုိင္ငံျခားသားလည္း တိုးျပီး၀င္လာေနျပီ။ ဒုကၡသည္ေတြကို ႏုိင္ငံျခားသား က သူအစီအစဥ္ကိုရွင္းျပရမွာ ငါက၀င္ျပီး ဘာသာျပန္ေပးလိုက္ရတာက အခြင့္အေရးျဖစ္သြားတယ္။

(အဲဒီႏုိင္ငံျခားသားက ငါနဲ႕ မဲေဆာက္မွာေတြ႕ခဲ့ဘူးတယ္၊ မဲေဆာက္မွာေတာ့ ဘာမွလုပ္မေပးႏုိင္ဘူး။ ဒုကၡသည္စခန္းမွာဆိုရင္ေတာ့ ရိကၡာစီစဥ္ေပးမယ္လို႔ ေျပာခဲ့ဘူးတယ္။) ဘာသာျပန္အျပီးမွာႏုိင္ငံျခားသား က ေစာင့္ေနပါ UN slip holder ကိုစီစဥ္ေပးမယ္ဆိုေတာ့ ေစာင့္ေနရတာ ညေနျပီးသည္အထိ ငါတို႕ အလွည့္မေရာက္ေသးဘူး။ ငါတို႕ေနတဲ့ရပ္ကြက္မွာ က လူဦးေရ ၁၅၀၀ မွာ ၃၉၀ဘဲရိကၡာေပးႏုိင္ တာဆိုေတာ့ ႏုိင္ငံျခားသားစီးတဲ့ ကားကို ၀ိုင္းထားၾကတာေပါ့။ ငါဘဲဘာသာျပန္ေပးရတယ္။ ရပ္ကြက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပိုင္းက ေငြယူျပီး ရက္ပိုင္းအတြင္းေရာက္သူတခ်ိဳ႕က ရိကၡာအတြက္ ဓါတ္ပံုရုိက္ရတယ္။ TBBC ရိကၡာေပးအစီအစဥ္က ၂၀၀၆၊ ၂၀၀၇ အတြင္းေရာက္တဲ့သူေတြ အတြက္လို႕ ေၾကညာေပမယ့္ ေငြေပးႏုိင္သူ ေတြက ၂၀၀၈ ေနာက္ပိုင္းေရာက္ေပမယ့္ ရိကၡာရမယ့္စာရင္းထဲပါေတာ့မေက်နပ္ၾကတာ ေပါ့။ ေနာက္တရက္ မနက္လည္း ရိကၡာဂုိေဒါင္ေရွ့မွာ လူအုပ္ၾကီးကေရာ့မသြားဘဲ ပိုျပီးတိုးလာတယ္။ သိပ္မၾကာပါဘူး ဆႏၵျပသလိုျဖစ္လာခဲ့တယ္။ ႏုိင္ငံျခားသားကလည္း ဆႏၵျပခိုင္းတယ္။ စခန္းအုပ္ခ်ဳပ္ ေရးေကာ္မတီ ေရာက္လာျပီး ထိမ္းမွဘဲ ျငိမ္သြားခဲ့တယ္။ ေန႕လည္စာ စားျပီးခ်ိန္မွငါ တို႕ UN slip ေတြအလွည့္ ေရာက္ေတာ့တယ္။ ငါလည္း ၂၀၀၈ ဇႏၷာ၀ါရီကစျပီး ရိကၡာရမယ္။ ရမယ့္ရိကၡာကေတာ့ ဆန္ ၈ ကီလို၊စားဆီ ၁လီတာ၊ ပဲ၁ကီလိုခြဲ၊ မီးေသြး ၅ကီလိုရမယ္။ ဘတ္ေငြ၄၀၀ဖိုးေပါ့။ စခန္းကိုေရာက္ေရာက္ခ်င္းဘဲ တကယ့္ဒုကၡသည္ဘ၀ကို သိလိုက္ရတာဘဲ။ ၂ ရက္လံုးလုံး တေနကုန္မတ္တပ္ရပ္ေနၾကတဲ့ လူေပါင္းတေထာင္ေက်ာ္ဟာ တကယ့္ကို စားစရာအတြက္ေလး ကိုဘဲ ရဖို႕ေမ်ာ္လင့္ခ်င္းေတြနဲ႕ ေစာင့္ေနၾကသလို၊ ဒုကၡသည္စခန္းကို ေလယာဥ္နဲ႔ လာၾကသူေတြကေတာ့ ရိကာၡအတြက္ မဟုတ္ၾကဘဲ ဒုကၡသည္စာရင္း ၀င္ဖို႔အတြက္ တေယာက္ကို ဘတ္၇၀၀၀ ေပးျပီးစာရင္း ၀င္ေအာင္လုပ္ၾကတယ္။ ငါေတာ့ေငြမကုန္ဘဲ ဒုကၡသည္ရိကၡာစာရင္း၀င္သြားျပီ။ အဲဒီညကေတာ့ ငါတို႕ေနတဲ့ရပ္ကြက္မွာ ဘယ္သူမွ အိပ္မရၾကဘူး။ တကယ့္ကိုရိကၡာလိုအပ္သူေတြက ၂၀၀၆၊၂၀၀၇ မွာ ေရာက္ပါလွ်က္ မရၾကေတာ့ ဆူၾကေတာ့တာေပါ့။ မနက္မွာလူစု၊ လက္မွတ္ထိုးျပီး ရပ္ကြက္အုပ္ခ်ဳပ္ ေရးမွဴးျဖဳတ္ခ်ေရးလွဳပ္ရွားၾကတယ္။ အရွိန္တက္ေနတုန္းမွာဘဲ ယူအင္အိပ္စီအာက စာရင္းလာေကာက္ေရာ ျငိမ္သြားတယ္ေလ။ ငါကေတာ့ စခန္းအႏွံ႕ေလ်ာက္သြားတယ္။ ဒုကၡသည္စခန္းမွာ ၁၀ေပ၊၁၅ေပ အခန္းက်ဥ္းေလးေစ်းႏွဳန္းက ေဒၚလာ၂၀၀ အနည္းဆံုးရွိတယ္။ ၄ေယာက္ေလာက္ျဖန္႔ အိပ္လို႕ရတယ္ေလ။

ဒီလိုေလွ်ာက္သြားရင္း ေတြ႕ရတာေတြကေတာ့ အစံုပါဘဲ။ အံၾသစရာေကာင္းတာကေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေစ်းမွာ ေက်ာက္ေရာင္းတဲ့ အမ်ိဳးသမီးတေယာက္ကို ေတြ႕လိုက္ရတာဘဲ။ အိမ္အလည္ ေခၚလို႕လိုက္သြားေတာ့ အိမ္ၾကီးအိမ္ေကာင္းနဲ႔ ရပ္ကြက္ကို္ အင္ဂ်င္စက္နဲ႕မီးေပးတာ၊ ဗီစီဒီေခြဆိုင္ ဖြင့္တာ စတဲ့စီးပြားေရးေတြလုပ္ရင္း အေမရိကန္သြားဖို႕ ၂၀၀ရ ကတည္းကေစာင့္ေနတယ္ ဒုကၡသည္။ ေန႕လည္တည္းတဲ့ အိမ္ေရွ့မွာ ေန႕လည္စာစားျပီး ေနပူစာလွဳံေနတုန္း စားစရာမရွိ လို႕ အေႏြးထည္လိုက္ေရာင္းေနတဲ့ ဒုကၡသည္။ တယ္လီဖုန္းဆက္ဖို႕ ပုဂၢလိကဖုန္းရုံေလးထဲေရာက္ ေတာ့ တတိယႏိုင္ငံေရာက္ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းမ်ားဆီကိုေငြမွာေနတဲ့ ဒုကၡသည္။ ကရင္ရြ႕ာထဲေရာက္ေတာ့ စစ္ေျပးဒုကၡသည္ ေပါင္းမ်ားစြာေတြ႕လိုက္ရျပီ။ ရာသီဥတုကေတာ့ဒီရက္ပိုင္း အတြင္း အရမ္းဆိုးတယ္။ ႏွစ္ရက္ဆက္တိုက္ ႏွင္းမိုးေတြရြာေနတယ္။ ေရခ်ိဳးဖို႕ေတာင္မလြယ္ဘူး။ ဒီအျပင္ အံၾသစရာတိုက္ဆိုင္မႈကေတာ့ တန္ေဆာင္မုန္း လျပည့္ည ပါဘဲ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၉ ႏွစ္က ငါအိႏၵိယဘက္ကို ေတာခိုတုန္းက မဟာျမိဳင္ေတာထဲမွာ ညအိပ္ခဲ့ရတာကို ျပန္သတိရလိုက္ျပီး တိုက္ဆိုင္ဆိုင္မႈကိုစဥ္းစားျပီး ေတာ္ေတာ္နဲ႕ အိပ္မေပ်ာ္ခဲ့ဘူး။ ငါေနတဲ့ ရပ္ကြက္က စခန္းကအေခၚ ၁၆ရပ္ကြက္၊ယူအင္ရပ္ကြက္၊ NGO ေတြသတ္မွတ္ျပီးေခၚတာက Zone A/Section 8 ေပါ့။ ျမန္မာအမ်ားစုေနတဲ့ ရက္ကြက္ေပမယ့္ လူမ်ိဳးစံုေတာ့ ရွိတယ္။ ကခ်င္၊ခ်င္း၊မြန္၊ေဂၚရခါး(Nepalse) အစံုစံုပါဘဲ။ လက္ရွိလူဦးေရစာရင္းကေတာ့ ၁၄၀၀ရွိတယ္။ တစခန္းလံုးရဲ႕လူဦးေရကေတာ့၃၅၀၀၀ ေလာက္ရွိလိမ့္မယ္။ ဒီရက္ပိုင္းအတြင္းမွာဘဲ ငါတို႕ေနတဲ့ရပ္ကြက္ကေတာ့ ျပသနာစံုျဖစ္ေနတဲ့ ရပ္ကြက္ပဲ။ တေန႕တမ်ိဳးမရုိးရေအာင္ပါဘဲ။ ျပီးခဲ့တဲ့ရက္ပိုင္းက ရိကၡာအတြက္ ဓါတ္ပံုရုိက္တာ မရုိက္လိုက္ရသူေတြကလည္း မေက်မနပ္ျဖစ္ျပီး ဒုရပ္ကြက္လံုျခဳံေရးမႈး ၀ိုင္းလက္မွတ္ထိုးျဖဳတ္ခ်သည္အထိျဖစ္သြားခဲ့တယ္။ အဲဒီလူက ေငြေပးတဲ့ လူေတာ့ပါေအာင္ ထည့္ေပးလို႔။ ေနာက္ဆက္တြဲဂယက္ကေတာ့ တကယ္ကို ၾကီးၾကီးမားမားပါဘဲ။

ျမန္မာျပည္ထဲကလူငယ္ ၃ ေယာက္ကို တေယာက္ သိန္း၆၀ စီနဲ႔ အေမရိကကို ၆လေလာက္အတြင္း ထြက္ရမယ္ဆိုျပီး အခေၾကးေငြယူေနတဲ့ လူေမွာင္ဂိုဏ္း အမႈေပၚလာခဲ့တယ္။ ေငြေပးျပီး၀င္တဲ့ သူေတြက စခန္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးေကာ္မတီ၊ ယူအင္ကို တိုင္လိုက္ေတာ့ လူေမွာင္ခိုဂိုဏ္း ေပၚလာတယ္။ အဲဒီလူကေနဆင့္ ပါ၀င္ပါတ္သက္ သူေတြတတမ္းၾကီး ျဖစ္သြားတယ္။ အဲဒီလူရဲ႕ ေနာက္မႈကေတာ့ သူမွာမယားၾကီး နဲ႔ ကေလးရွိတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့၂လေလာက္က ေကာင္မိန္းေလးတေယာက္ကို အေမရိကသြားရမယ္ဆို ျပီး သိမ္းပိုက္လိုက္တဲ့အမႈပါ ဆက္ေပၚလာခဲ့တယ္။ ကာယမိန္းကေလးက ျဖားေယာင္းေသြး ေဆာင္မႈနဲ႔ တရားစြဲ၊ ပတာက သူေငြယူျပီး သြင္းလာခဲ့တဲ့ သူေတြကိုေသနတ္တု(ကစားစရာ)ျပျပီး ျခိမ္းေျခာက္မႈ ေရာေပါ့။ အဲဒီအတြက္ေၾကာင့္ လမ္းခရီးသြားလာေရး ကေတာ့ အေတာ္ကိုၾကပ္သြား ျပီ။ ဘန္ေကာက္၊စကၤာပူ၊ ဂ်ပန္ကေန ဒုကၡသည္ စခန္းထဲ ၀င္ၾကျပီး အေမရိကားထြက္ေရးၾကိဳးပမ္းၾက တာေတြကလည္းရွိေသးတယ္။ လူေမွာင္ခိုကူးေတြရဲ႕ လူမဆန္ပံုကေတာ့ ေျပာျပရင္ယံုႏိုင္စရာမရွိ ဘူး။ စခန္းထဲေရာက္ လူစာရင္းသြင္းျပီးရင္ ဘာဆိုဘာမွ ေဆာင္ရြက္ေပျခင္းမရွိေတာ့ဘူး။ စကၤာပူကေန USD 1500နဲ႕ အေမရိကားကို ၂လအတြင္း ထြက္ရမယ္ဆိုျပီး ေရာက္လာခဲ့တဲ့ လင္မယားဆို ၂ႏွစ္ရွိသြားျပီ။ ေနာက္ဆံုးစား၀တ္ေနေရးအတြက္ ေတာထဲမွာ၀ါးခုတ္၊ သစ္ထမ္း အလုပ္ၾကမ္းလုပ္ ျပီးစား၀တ္ေနေရး ေျဖရွင္းေနရတယ္။

၀ါးခုတ္၊သစ္ခုတ္အလုပ္က အသက္စြန္႕ျပီး လုပ္ရတာေလ။ ထိုင္းသစ္ေတာအဖြဲ႕နဲ႕ ေတြ႕လို႕ကေတာ့ ေထာင္က်မလား၊ ထြက္ေျပးလို႕အျပစ္ခံရမလားတခုခုေတာ့အေသ အခ်ာဘဲ။ ငါေရာက္ျပီးတပါတ္ေလာက္မွာဘဲ ေသနတ္သံေတြၾကားရေတာ့ ဘာျဖစ္တာလဲအိမ္ရွင္ကို ေမးၾကည့္ေတာ့ သစ္၀ါးခိုးခုတ္ သူေတြကို ထိုင္းသစ္ေတာကလိုက္ပစ္တာတဲ့။ အဲဒီအေျခအေနဆိုးေတြ ရင္ဆိုင္ျပီး ေန႕စဥ္ဘာထူးလဲ ဆိုတဲ့သတင္းကို နားစြန္႕ရင္း ဒုကၡသည္စခန္းက ထြက္ခြာခြင့္ေန႔ ကို ေမ်ာ္လင့္ ေနၾကရတယ္။ ေကာလဟာလ သတင္းေတြကလည္း ေန႕စဥ္ၾကားေနရတယ္။ ဒုကၡသည္စခန္းမွာ ေမြးျပီး ၾကီးျပင္းလာၾကတယ့္ ကေလးေတြ ကစားၾကတာကိုစိတ္၀င္စားၾကည့္ မိေတာ့ အေမရိက၊ ၾသစေၾတလ်၊ ကေနဒါ၊ ေနာ္ေ၀း သြားတမ္းကစားၾကတယ္ေလ။ ကေလးတေယာက္ကဘယ္လိုကစားသလဲ ဆိုရင္ အေမရိကန္ ရီဂ်က္စ္ ျဖစ္လို႔ ၾသစေၾတလ် သြားေတာ့ မယ္တ႔ဲေလ။ သူၾကားေနရတာေတြနဲ႕ ကစားၾကတာေလ။

သူတို႔အတြက္ အနာဂတ္ေကာင္းကင္

ေရးသားသူ - S.S

(၁)

“သူ႔ကို အစိုးရပညာေရးထဲ စာရင္း၀င္ေအာင္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ပညာေရးမွာပဲ စာရင္းသြင္း ထားလိုက္တယ္ေလ။ တကယ္ တက္တာကေတာ့ ပုဂၢလိက (private) လာဖြင့္ေနတဲ႔ အဂၤလိပ္လိုသင္တဲ့ နိုင္ငံျခားေက်ာင္း တစ္ခုမွာ။ ခုဆို သူ႔အေမထက္ ေတာင္ သူက အဂၤလိပ္လို သြက္ေနေသးတယ္”။

ကဗ်ာေတြကို အဂၤလိပ္လို ဆိုေနတဲ့ ၄ နွစ္အရြယ္ တူမေလးအေၾကာင္း ကြ်န္မရဲ႕ အကို၀မ္းကြဲက ခုလိုေျပာျပပါတယ္။

“ျမန္မာျပည္ ပညာေရးက အရမ္းဆိုးရြားေနျပီေလ။ အစိုးရေက်ာင္းမွာထားလည္း ဘာမွ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ပိုက္ဆံကုန္ခံျပီး ခုလို နိုင္ငံျခားက သင္ရိုးညႊန္းတမ္းကို သံုးျပီး ပုဂၢလိက (private) ဖြင့္ထားတဲ့ ေက်ာင္းမွာ ထားရတာ” လို႔ အကိုက ဆက္ေျပာပါတယ္။ ဒါနဲ႔ အဲဒီေက်ာင္းမွာ ဘယ္လိုဆရာ ဆရာမေတြ သင္လဲဆိုေတာ့ သူ ေသခ်ာမသိ၊ ဘယ္လိုသင္ရိုးညႊန္းတမ္းကို လိုက္လဲဆိုေတာ့လဲ ေသခ်ာမသိ။ သူ႔အတြက္ေတာ့ သူ႔သမီးဟာ အဂၤလိပ္လို ေျပာရဲဆိုရဲ သြက္လက္ လာတာကိုပဲ အလြန္၀မ္းသာေနတဲ့ပံု။

လက္ရွိ ျမန္မာနိုင္ငံကရတဲ့ ဘြဲ႔လက္မွတ္ တစ္ခုရဲ႕ အသံုး၀င္မႈ၊ ႏိုင္ငံတကာမွာ ၀င္ဆန္႔ႏိုင္မႈတို႔ေပၚ မူတည္ၿပီး ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ႕ ျမန္မာျပည္ ပညာေရး အေပၚထားရွိတဲ့ အျမင္ေတြ ေျပာင္းလဲလာၾကပါတယ္။ သူတို႔ကေလးေတြ ကမာၻမွာ အမ်ားနည္းတူ တိုး၀င္နိုင္ဖို႔အတြက္ ျမန္မာအစိုးရက ခ်မွတ္ေပးထားတဲ့ ပညာေရးဟာ မလံုေလာက္ေတာ့ဘူးလို႔ သူတို႔ ထင္လာၾကဟန္ တူပါတယ္။ အကို၀မ္းကြဲလိုပဲ ကၽြန္မသိတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္က မိသားစုေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ သူတို႔ကေလးေတြကို ပုဂၢလိက (private) ဖြင့္လွစ္ထားတဲ့ေက်ာင္းေတြမွာ ထားလာၾကတာ ေတြ႔ရပါတယ္။

၁၉၉၀ ခုနွစ္ ေနာက္ပိုင္းကာလမ်ားမွာ စေပၚေပါက္လာခဲ့တဲ႔ ျမန္မာနိုင္ငံရွိ ပုဂၢလိက ပညာေရး က႑ (Private Education Sector) ေအာက္က ေက်ာင္းေတြကို ေယဘူယ်အားျဖင့္ သံုးမိ်ဳးေလာက္ ခြဲႏိုင္ပါတယ္။ [1]

(၁) မူလတန္း အလယ္တန္းနဲ႔ အထက္တန္းဆင့္ ျဖည့္စြက္ေထာက္ကူ ေက်ာင္းမ်ား (Primary and Secondary Supplementary Schools)

(၂) ႏိုင္ငံတကာ ေက်ာင္းမ်ား (International Schools)

(၃) ေကာလိပ္ အႀကိဳ သင္တန္းမ်ားႏွင့္ အဆင့္ျမင့္ ပညာေရး (Pre-collegiate programs and higher education)

ႏိုင္ငံတကာေက်ာင္းေတြ (International Schools)ဟာ သူတို႔ ဖြင့္လွစ္ထားတဲ့ ႏိုင္ငံမွာရွိတဲ႔ တျခားေက်ာင္းေတြထက္ အျမဲ ေက်ာင္းစရိတ္မ်ားတဲ့အတြက္ ၊ ျမန္မာျပည္မွာ ၀င္ေငြေကာင္းေကာင္းနဲ႔ လာေရာက္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ား (expatriates) အျပင္ ၊ ေငြေၾကးတတ္ႏိုင္တဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံက လူေတြရဲ႔ သားသမီးေတြပဲ တက္ေရာက္ႏိုင္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတိုင္းမွာ ႏိုင္ငံတကာ ေက်ာင္းမ်ား (International Schools) ဆိုတာေတြမွာ တက္ၾကသူေတြဟာ အမ်ားအားျဖင့္ အဲဒီနိုင္ငံမွာ ေခတၱအလုပ္ေၾကာင့္ ေရာက္ရွိေနတဲ႔ ႏိုင္ငံျခားသား (expatriates) ေတြရဲ႔ သားသမီးေတြမ်ားၾကပါတယ္။ ဥပမာ - ကေနဒါႏိုင္ငံကေန အာရွႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံမွာ အလုပ္လာလုပ္သူဟာ သူ႔သားသမီးေတြကို ကေနဒါ သင္ရိုးညႊန္းတန္းကို လိုက္တဲ့ Canadian International School လိုမိ်ဳးမွာ ထားေလ့ရွိပါတယ္။ ဒါမွ သူတို႔သားသမီးေတြ ကေနဒါနိုင္ငံကို ျပန္ရင္ အဲဒီနိုင္ငံမွာ သတ္မွတ္ထားတဲ့ အတန္းေတြကို ခ်က္ခ်င္း၀င္နိုင္ခြင့္ရွိမယ္။ တခ်ိဳ႔ ႏိုင္ငံတကာ ေက်ာင္းေတြ (International Schools) က်ေတာ့လည္း နိုင္ငံတခုစီအတြက္ သီးသန္႔မဟုတ္ဘဲ နိုင္ငံတကာမွာ ၀င္ဆန္႔နိုင္မယ့္ ပညာေရးမိ်ဳးကို သင္ၾကပါတယ္။ အဲလိုေက်ာင္းေတြမွာေတာ့ လာတက္တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႔ လူမိ်ဳးေပါင္း (nationality) ပိုစံုပါတယ္။

အဲလိုေက်ာင္းေတြ တက္ေနတဲ႔ေက်ာင္းသားေတြတြက္ တျခားနိုင္ငံကို ေျပာင္းေရႊ႔တဲ့အခါ သူတို႔ေနာက္ဆံုးတက္ခဲ့တဲ့ ပညာေရးအဆင့္ကို အသိအမွတ္ျပဳခံရဖို႔ အေရးၾကီးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲလိုေက်ာင္းေတြဟာ သူတို႔ေက်ာင္းရဲ႕ သင္ၾကားေရးစနစ္ ၊ သင္ရိုးညႊန္းတန္း ၊ ဆရာ ဆရာမေတြရဲ႕ အရည္အခ်င္းေတြကို အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ အဆင့္အတန္းရွိေအာင္ ထားေလ႔ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာနိုင္ငံမွာ International School လို႔နာမည္ခံထားတဲ့ ေက်ာင္းတိုင္းဟာ အေပၚက ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ တျခားနိုင္ငံေတြက ႏိုင္ငံတကာ ေက်ာင္းမ်ား (International Schools) ေတြလို အဆင့္အတန္းမိ်ဳး ရွိခ်င္မွရွိၾကတာမိ်ဳးကိုေတာ့ သတိခ်ပ္သင့္ပါတယ္။

ေကာလိပ္ အႀကိဳ သင္တန္းမ်ား ႏွင့္ အဆင့္ျမင့္ ပညာေရး (Pre-collegiate programs and higher education) အတြက္ ဖြင့္လွစ္ထားတဲ့ေက်ာင္းေတြဟာ ျမန္မာနိုင္ငံမွ အထက္တန္းေက်ာင္းေအာင္အျပီး တျခားမွာဆက္လက္တက္ဖို႔ ရည္ရြယ္တဲ႔လူငယ္ေတြ (ဥပမာ - စကၤာပူနိုင္ငံမွာ ေပၚလီ (polytechnic) ၊ တျခားနိုင္ငံေတြမွာ ေကာလိပ္ (college) လိုမိ်ဳးေတြ) ၊ ဒါမွမဟုတ္ နိုင္ငံျခား တကၠသိုလ္တစ္ခုနဲ႔ခ်ိတ္ဆက္ျပီး (affiliated) အဲဒီ တကၠသိုလ္ ဘြဲ႔လက္မွတ္ရနိုင္တဲ႔ ျမန္မာျပည္မွာဖြင့္ထားတဲ့ သင္တန္းေက်ာင္းေတြမွာ တက္မယ့္လူေတြအတြက္ ျဖစ္ပါတယ္။

မူလတန္း အလယ္တန္းနဲ႕ အထက္တန္းဆင့္ ျဖည့္စြက္ေထာက္ကူေက်ာင္းေတြ (Primary and Secondary Supplementary Schools) ကေတာ့ ခုေနာက္ပိုင္း ျမန္မာျပည္မွာ သိသိသာသာမ်ားျပားလာပါတယ္။ အဲဒီေက်ာင္းေတြဟာ သူငယ္တန္းလို (elementary level) ကစျပီး အဆင့္ဆင့္ရွိတဲ့ International School ရဲ႕ ေက်ာင္းစားရိတ္ ေငြေၾကးပမာဏကို မတတ္ႏိုင္သူေတြအတြက္ ေပၚေပါက္လာရသလိုပါပဲ။ အဲလို ေက်ာင္းေတြဟာ ၁၉၉၀ ခုနွစ္ေက်ာ္ ကာလတုန္းကေတာ့ အစိုးရေက်ာင္းေတြရဲ႕ ပညာေရးကို ျဖည့္စြက္တ့ဲ သေဘာ (supplementary) အေနနဲ႔ အစိုးရေက်ာင္းခ်ိန္ေတြအျပီး ညေနပိုင္းေတြ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြမွာ သင္ေလ့ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျဖည့္စြက္အေထာက္ကူအျဖစ္ supplementary လို႔ ေခၚေ၀ၚခဲ့ပါတယ္။ ခုခ်ိန္မွာေတာ့ အထက္မွာေဖာ္ျပခဲ့သလို မိဘေတြဟာ သူတို႔သားသမီးေတြအတြက္ အစိုးေက်ာင္းကို အားကိုးတာထက္ ၊ supplementary schools ေတြကိုပဲ မူလတန္း ၊ အလယ္တန္းနဲ႔ အထက္တန္းပညာေရးမွာ အဓိကပညာေရးအေနနဲ႔ အခ်ိန္ျပည့္ထားျပီး အားကိုးလာတာ ျမင္ရပါတယ္။

(၂)

မူလတန္း အလယ္တန္းနဲ႕ အထက္တန္းဆင့္ ျဖည့္စြက္ေထာက္ကူ ေက်ာင္းေတြ (Primary and Secondary Supplementary Schools) နဲ႔ ပတ္သက္ျပီး လက္လွမ္းမွီသေလာက္ ေတြ႔ရွိခဲ့တာေတြအေပၚ အေျခခံျပီး ေအာက္ပါအတုိင္း သံုးသပ္မိပါတယ္။

မူလတန္း အလယ္တန္းနဲ႕ အထက္တန္းဆင့္ ေတြဟာ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္္တြက္ အုတ္ျမစ္ခ်ခါစ အစပိုင္း ပညာေရး ျဖစ္တာအျပင္ ၊ အျခားသမားရိုးက် သတ္မွတ္ အကဲျဖတ္ထားေလ့ ႐ွိေသာ ေပတံမ်ားျဖစ္တဲ့ (external assessment factors) နိုင္ငံျခား ၀င္ခြင့္စာေမးပြဲေတြ ၊ ဘြဲ႔လက္မွတ္ စသည္တို႔နဲ႔ သံုးသပ္မရတဲ႔အတြက္ အဲဒီအဆင့္ေတြကို ပို႔ခ်ေပးေနတဲ႔ ေက်ာင္းရဲ႕ ၾကီးၾကပ္မႈ နဲ႔ အဲဒီနိုင္ငံ အစိုးရရဲ႕ ပညာေရး၀န္ၾကီးဌာနမွ ၾကီးၾကပ္မႈေပၚမွာ အရမ္းမူတည္ပါတယ္ ။

အဲလို ေက်ာင္းေတြစေပၚေပါက္တုန္းက အဲဒီေက်ာင္းေတြမွာ သင္နိုင္တဲ့ ဘာသာရပ္ေတြကို ျမန္မာနိုင္ငံရွိ ပညာေရး၀န္ၾကီးဌာနက ခ်မွတ္ခဲ့ပါတယ္ ။ သူတို႔စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းနဲ႔ မညီဘူးလို႔ ထင္ရတဲ႔ ေက်ာင္းတခ်ိဳ႕ကိုလည္း ပိတ္ပင္ခဲ့တာေတြ ရွိပါတယ္ ။ သို႔ေသာ္ အစိုးရေက်ာင္းေတြမွာေတာင္ ေသခ်ာ အဆင့္ရွိတဲ႔ပညာေရးကို မေပးနိုင္တဲ့ နိုင္ငံမွာ အဲဒီအစိုးရခ်မွတ္ထားတဲ့ စည္းကမ္းခ်က္ေတြဟာ ဘယ္ေလာက္တန္ဖိုးရွိနိုင္မလဲဆိုတာ ေမးခြန္းထုတ္စရာပါပဲ ။ ဒါ့အျပင္ ခုေနာက္ပိုင္းမွာဆိုရင္ အဲလို စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြေတာင္ မရွိသလိုျဖစ္လာတဲ့အေျခအေနမွာ ဒီ ပုဂၢလိက (private) ေက်ာင္းေတြရဲ႕ သင္ၾကားေရးအဆင့္ကို ၾကီးၾကပ္မယ့္သူ၊ အဲဒီေက်ာင္းေတြက ဆရာ ဆရာမေတြရဲ႕ အရည္အခ်င္းကို စစ္ေဆးနိုင္မယ့္သူ ၊ ဘယ္လို သင္ရိုးညႊန္းတန္းကို လုိက္နာေနသလဲဆိုတာ ထိန္းကြပ္နိုင္မယ့္သူ မရွိဘူးလို႔ ဆိုနိုင္သေလာက္ပါပဲ။

အဲဒီေက်ာင္းေတြမွာ သင္ၾကားတဲ့ ႏိုင္ငံျခားသား ဆရာ၊ ဆရာမမ်ားဟာ တခ်ိဳ႕က အေနာက္တိုင္း တိုင္းျပည္ေတြက ျဖစ္သလို ၊ တခ်ိဳ႕ကလည္း ျမန္မာျပည္ထက္ တိုးတက္ေနတဲ႔ အေရွ႔တိုင္း တိုင္းျပည္ေတြကျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေက်ာင္းေတြဟာ နာမည္ရွိတာေပၚ မူတည္ျပီး ေက်ာင္းလခႏႈန္းေတြ ယူေလ႔ရွိၾကတယ္။ မိဘအမ်ားစုကေတာ့ သူတို႔ ေငြေၾကးအရ တတ္နိုင္သေလာက္ရွိတဲ႔ ေက်ာင္းေတြကို ေရြးေလ့ရွိၾကပါတယ္။

သူတို႔အတြက္ အစိုးရေက်ာင္းထက္စာရင္ အဂၤလိပ္လိုသင္ နိုင္ငံျခားသင္ရိုးညႊန္းတန္းကို လိုက္ေနတယ္ဆိုတဲ့ ေက်ာင္းကေတာ့ ဘယ္ေက်ာင္းမဆို သာလြန္မယ္လို႔ ထင္ျမင္ယူဆေကာင္း ယူဆေနပါလိမ့္မယ္။ ႏိုင္ငံတကာ ပညာေရးပိုင္းကို ေသခ်ာ မေလ့လာထားတဲ့ မိဘမ်ားအေနနဲ႔ကေတာ့ သူတို႔သားသမီးေတြ ႏိုင္ငံတကာ ဘာသာစကား (international language) တစ္ခုျဖစ္တဲ့ အဂၤလိပ္လို သံုးႏႈန္းေနနိုင္တာ ၊ ဖတ္လာနိုင္တာကိုပဲ ေကာင္းလွျပီလို႔ ခံယူခ်င္ ခံယူၾကပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ အဂၤလိပ္စကားဆိုတဲ့ ဘာသာစကားတခုကို ကြ်မ္းက်င္တာနဲ႔ပဲ ဒီကေလးေတြ ပညာေရးအနာဂတ္ဟာ ေကာင္းျပီလို႔ ဆိုနိုင္ပါသလား။

တကယ္ေတာ့ ကေလးတေယာက္ရဲ႕ ပညာေရးဟာ သင္ၾကားေပးတဲ့ ဆရာ ဆရာမေတြရဲ႕ အရည္အခ်င္း ေပၚသာမက သင္ရိုးညႊန္းတန္း နဲ႕ သင္ၾကားပို႔ခ်ေပးတဲ့ နည္းစနစ္ ေတြေပၚလည္း အမ်ားၾကီး မူတည္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ နိုင္ငံတကာ ပညာေရးမွာ ပညာေရး၀န္ၾကီးဌာနေတြက အဲဒီအပိုင္းသံုးပိုင္းကို အဓိကထားျပီး တိုးတက္ဖုိ႔ ၊ အဆင့္အတန္းရွိဖို႔ အျမဲ ၾကပ္မတ္လုပ္ေဆာင္ေနၾကပါတယ္။

သင္ရိုးညႊန္းတန္းနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ - - ဥပမာအျဖစ္ စကၤာပူနိုင္ငံရဲ႕ သခၤ်ာသင္ရိုးညႊန္းတန္းကို အေမရိကန္နိုင္ငံက မူလတန္းေက်ာင္းေတြမွာ အသံုးျပဳတုန္းက ၊ အဲဒီဖတ္စာအုပ္ထဲမွာရွိတဲ့ အေရွ႔တိုင္းဆန္တဲ့နာမည္ေတြ ၊ ေငြ အသံုးအႏႈံးေတြကို အေမရိကန္နိုင္ငံနဲ႔ သင့္ေလ်ာ္မယ့္နာမည္ေတြ အသံုးအႏံႈးေတြသို႔ ေျပာင္းလဲေစခဲ့ပါတယ္။ ဒါမွ သင္ယူတဲ့ကေလးေတြဟာ သူတို႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ ေန႕စဥ္ေတြ႔ၾကံဳေနရတဲ႔အရာေတြနဲ႔ သင္ခန္းစာေတြကို ဆက္စပ္နိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာျပည္မွာ အဲလိုလုပ္တာမိ်ဳးမရွိတဲ့အတြက္ အထက္ေဖာ္ျပပါ မူလတန္း အလယ္တန္းနဲ႕ အထက္တန္းဆင့္ ျဖည့္စြက္ေထာက္ကူ ေက်ာင္းမ်ား (Primary and Secondary Supplementary Schools) မွာ နိုင္ငံျခားက သင္ရိုးညႊန္းတန္းေတြကို ျမန္မာကေလးေတြ ဆက္စပ္နိုင္ေအာင္ သင္ၾကားေပးနိုင္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္ ။ အဲဒီလိုအပ္ခ်က္ကိုလည္း နားလည္နိုင္တဲ့ ဆရာ ဆရာမမိ်ဳးေတြ လိုအပ္ပါတယ္။ သည္လိုမဟုတ္ရင္ေတာ့ သင္ခန္းစာေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာနားလည္မႈမရွိဘဲ “ဒါသင္ ဒါက်က္ ဒါေျဖ” ဆိုတာမိ်ဳးေတြလည္း အဲဒီေက်ာင္းေတြမွာလည္း ျဖစ္လာနိုင္ပါတယ္။

သင္ရိုးညႊန္းတန္းကို ေသခ်ာ အေလးမထားတဲ့ေက်ာင္းမွာ ဒါ့ထက္ဆိုးနိုင္တာကေတာ့ သင္ၾကားေရးပိုင္းမွာ သင္ယူသင့္တဲ့ သင္ခန္းစာေတြကို ေသခ်ာမသင္ၾကားပဲ ကေလးေတြကိုပဲ ေပ်ာ္ေအာင္ထားတဲ့သေဘာမိ်ဳး (ဥပမာ - ကဗ်ာ သီခ်င္းေတြ ဆိုေစျခင္း ၊ ပံုေျပာျခင္း စကားေျပာပိုင္းကိုပဲ အေလးေပးျခင္း စသည္ျဖင့္)ေတြပဲ ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။ အဲလိုျဖစ္ခဲ့တယ္ဆုိရင္လည္း အထက္မွာေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ အကို၀မ္းကြဲလို မိဘမိ်ဳးေတြဟာ သူတို႔ကေလးေတြ အဂၤလိပ္လို ဆိုႏိုင္ ေျပာႏိုင္ တာနဲ႔ပဲ အားရခ်င္ အားရမိၾကလိမ့္မယ္။

ေနာက္တခ်က္ကေတာ့ ပတ္၀န္းက်င္ကိုလိုက္ျပီး ကေလးေတြ လူငယ္ေတြဟာ “အတုျမင္ အတတ္သင္” ျဖစ္တတ္ၾကတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔နဲ႔ အျမဲနီးစပ္ေနတဲ့ ဆရာ ဆရာမေတြဟာ အတိုင္းအတာ တစ္ခုအထိ စံနမူနာျပေကာင္း ျဖစ္သင့္ပါတယ္။ ေနာက္ ဆရာ ဆရာမေတြဟာ သူတို႔သင္ၾကားေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြအေပၚ အကိ်ဳးသက္ေရာက္မႈေတြ ရွိပါတယ္။

အသိသာဆံုး ဥပမာတခုကေတာ့ ပုဂၢလိက (private) ေက်ာင္းေတြမွာ အဂၤလိပ္ဘာသာစကားသံုးျပီး သင္ၾကားတဲ့အခါ ဆရာ ဆရာမေတြရဲ႕ အသံထြက္ကို ျမန္မာလူငယ္ေတြ ကေလးေတြက “အတုျမင္ အတတ္သင္” ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ျမန္မာစကားကို ေျပာၾကတဲ့အခါ ေနရာ ေဒသကိုလိုက္ျပီး အသံေန အသံထား အသံထြက္ ကြဲျပားသလိုပဲ ဘာသာစကားတခုျဖစ္တဲ့ အဂၤလိပ္စကားမွာလည္း အဲဒီစကားနဲ႔ ေမြးတည္းက ၾကီးျပင္းခဲ့သူေတြၾကားမွာေတာင္ သူတို႕ ၾကီးျပင္းတဲ့ ေနရာေဒသကို လိုက္ျပီး ကြဲျပားတာ ရွိပါတယ္။ တကယ္လို႔ ဆရာ ဆရာမေတြက မိခင္ဘာသာစကား ေျပာသူ (native speaker) မဟုတ္ခဲ့ဖူးဆိုရင္ ပိုလို႔ေတာင္ စကားေျပာအသံထြက္ ကြဲျပားႏိုင္တယ္။ ဒီေတာ့ အသံထြက္ မေကာင္းတဲ့ ဆရာ ဆရာမေလသံကိုပဲ အတုယူလိုက္မယ္ဆိုရင္ အဲဒီေက်ာင္းသားအတြက္ မွားသြားႏိုင္ပါတယ္ ။

ေနာက္ ဘာသာရပ္တစ္ရပ္ကို သင္ၾကားေနတဲ့ ဆရာမတေယာက္ရဲ႕ အရည္အခ်င္းဟာ အဲဒီဘာသာနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး သင္ႏိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္း ရွိသလား ၊ ဆရာမ မလုပ္ခင္ စာသင္ၾကားေရးပိုင္းမွာ သင္တန္းတက္ခဲ့သလား၊ စာသင္ၾကားေရးပိုင္းမွာ ဘယ္ေလာက္လုပ္သက္ရွိခဲ့သလဲ စတာေတြကို ၾကီးၾကပ္တာ ပုဂၢလိက (private) ေက်ာင္းေတြရဲ႕ လက္ထဲမွာပဲ ရွိၿပီး ျမန္မာနိုင္ငံ ပညာေရး၀န္ၾကီးဌာနက ႀကီးၾကပ္တာမိ်ဳး လံုး၀မရွိပါဘူး။ အျခားနိုင္ငံေတြမွာ အဲလို ပုဂၢလိက (private) လာဖြင့္တဲ့ ေက်ာင္းေတြရဲ႕ အရည္အေသြးကို အဲဒီႏိုင္ငံေတြက ပညာေရး၀န္ၾကီးဌာနက အျမဲၾကီးၾကပ္ေနတဲ့အတြက္ အဲဒီေက်ာင္းေတြဟာ အတိုင္းအတာ တစ္ခုအထိ အဆင့္အတန္းရွိတယ္လို႔ ယံုၾကည္နိုင္စရာရွိပါတယ္။

အဲလို ၾကီးၾကပ္မႈမရွိတဲ႔ ကြ်န္မတို႔ ျမန္မာနိုင္ငံမွာေတာ့ ခုလို ပုဂၢလိက (private) ေက်ာင္းေတြ ၊ အထူးသျဖင့္ ၀င္ခြင့္စာေမးပြဲလို အျခားသမားရိုးက် သတ္မွတ္ အကဲျဖတ္ထားတဲ႔ ေပတံေတြ မရွိတဲ႔ မူလတန္း အလယ္တန္းနဲ႕ အထက္တန္းဆင့္ ျဖည့္စြက္ေထာက္ကူ ေက်ာင္းေတြ (Primary and Secondary Supplementary Schools) မ်ားျပားလာတာဟာ ကြ်န္မတို႔ မိ်ဳးဆက္သစ္ေတြရဲ႕ ပညာေရးအေျခအေနအေပၚ အမ်ားၾကီး သက္ေရာက္မႈ ရွိနိုင္ပါတယ္။ အထိန္းအကြပ္္မရွိ စီးပြားေရးသမားေတြ ဖြင့္ခ်င္တိုင္း ဖြင့္ႏိုင္တဲ့ အေျခအေန ျဖစ္ေနတဲ့ ျမန္မာျပည္က ပုဂၢလိက ပညာေရးက႑ (Private Education Sector)ဟာလည္း ေစ်းကြက္တစ္ခုလို ျဖစ္ထြန္းလာနိုင္တယ္။ ျမန္မာျပည္ပညာေရးကို စိတ္ကုန္ေနျပီး နိုင္ငံတကာမွာ ၀င္ဆန္႔နိုင္တဲ့ ပညာေရးမိ်ဳးကို သားသမီးေတြအတြက္ ေပးဖို႔ အားတက္သေရာရွိလွတဲ့ မိဘေတြဟာ စီးပြားေရးသမားေတြရဲ႕ အခြင့္ေကာင္းယူခံရတဲ့ အေျခအေနကို ေရာက္နိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ နုိင္ငံျခားပညာေရးကို သားသမီးေတြ အနာဂတ္အတြက္ ထြက္ေပါက္ တစ္ခုလို ျမင္မိတဲ့ မိဘေတြဟာ အဲဒီထြက္ေပါက္ကို လိုက္ၾကတဲ့အခါ စံုလံုးကန္းၿပီး မတိုးမိေစဖို႔ အေရးၾကီးပါတယ္။

(၃)

ဒီလိုေရး ဒီလိုဖတ္ ဒီလိုေျဖ ဆိုတဲ့ ၏ သည္ မေရြး ျပန္လည္ ေမးျမန္းခြင့္မရွိ တေသြမသိမ္း လိုက္နာတာေတြ ပါ၀င္တဲ႔ ျမန္မာျပည္ပညာေရးကို “ၾကက္တူေရြး ပညာေရး” လို႔ အမ်ားက ဆိုစမွတ္ျပဳၾကပါတယ္ ။ ျမန္မာျပည္ ပညာေရးကို စိတ္ကုန္လာတာနဲ့အမွ် ၊ ကမာၻမွာ အမ်ားနည္းတူ ရင္ေဘာင္တန္းနိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားရင္း ျမန္မာနိုင္ငံရွိ ပုဂၢလိက ပညာေရး က႑ (Private Education Sector) မွာရွိတဲ့ ေက်ာင္းတိုင္းမွေပးတဲ့ ပညာေရးအဆင့္အတန္းမိ်ဳးကို ၊ ၾကက္တူေရြးပညာေရးလို ၏ သည္ မေရြး စံုလံုးကန္း မလိုက္မိပဲ ၊ ေက်ာင္းတိုင္းရဲ႕ အရည္အေသြးကို ခြဲျခား သိျမင္တတ္ၾကဖို႔ အေရးၾကီးပါတယ္ ။ အဲလိုသိျမင္ဖို႔ ေက်ာင္းတိုင္းရဲ႕ အေျခအေနကို ေသခ်ာ ႏႈိင္းယွဥ္ေလ့လာတာမိ်ဳး ၊ ေသခ်ာ ေမးျမန္း စစ္ေဆးတာမိ်ဳးေတြ လုပ္သင့္ပါတယ္ ။ သည္လိုမဟုတ္ရင္ေတာ့ ျမန္မာနိုင္ငံက ကေလးေတြ ေခတ္လူငယ္ေတြရဲ႔ အနာဂတ္ေကာင္းကင္ဟာ စီးပြားေရးသမားတခ်ိဳ႕ ခ်ယ္လွယ္ အျမတ္ထုတ္နိုင္စရာ ေစ်းကြက္တခုသက္သက္သာ ျဖစ္လာႏိုင္ဖြယ္ ရွိပါတယ္လို႔ ယူဆမိပါေတာ့တယ္။

ေရးသားသူ - S.S

ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြ ဖတ္ဖို႔

ကိုသံလြင္

စာေမးပြဲႏွင့္ စာက်က္မွတ္ ေလ့လာရျခင္းမ်ားသည္ ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားတို႔ႏွင့္ အၿမဲတမ္း ထိေတြ႕ေနရသည့္ အရာမ်ားသာ ျဖစ္သည္။ စာေမးပြဲ ေျဖမည္ဆိုလွ်င္ နည္းလမ္းတက် ေျဖဆိုမည္ဆိုပါက အမွတ္ ေကာင္းေကာင္းႏွင့္ ေအာင္ျမင္ႏိုင္သလို စာက်က္မွတ္ ေလ့လာပံု နည္းလမ္းတက် ႐ွိမည္ဆိုလွ်င္ အခက္အခဲ မ႐ွိ က်က္မွတ္ ေလ့လာႏိုင္ေပမည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားမ်ား ဖတ္႐ႈမွတ္သားႏိုင္ရန္ ရည္႐ြယ္ၿပီး စာေမးပြဲေျဖမည္ဆိုလွ်င္ႏွင့္ ထူးခၽြန္သူ ေက်ာင္းသားတို႔၏ စာက်က္မွတ္ ေလ့လာပံု ၁၀ မ်ဳိးကို ဗဟုသုတ ရေစရန္ အလို႔ဌာ ဘာသာျပန္ ေဖာ္ျပေပးထားပါသည္။

စာေမးပြဲေျဖမည္ဆိုလွ်င္

စာေမးပြဲေျဖမည္ဆိုလွ်င္ ေကာင္းမြန္စြာေျဖႏိုင္ရန္အတြက္ မိမိေျဖဆိုရမည့္ အေၾကာင္းအရာ သို႔မဟုတ္ ဘာသာရပ္အေပၚ ႏွံ႔စပ္ေသခ်ာစြာ သိထားဖို႔ လိုအပ္မည္ ျဖစ္သည္။ သို႔ရာတြင္ စာေမးပြဲတြင္ မိမိ သိ႐ွိေလ့လာထားသည္မ်ားကို ေျဖဆိုႏိုင္ရန္အတြက္ ေျဖဆိုပံု ေျဖဆိုနည္းမွာ နည္းလမ္းတက် ျဖစ္မွသာလွ်င္ အေကာင္းဆံုး ေျဖဆိုႏိုင္ေပမည္။ DETER ဟု ေခၚသည့္ စာေမးပြဲ ေျဖဆိုပံု ေျဖဆိုနည္းလမ္းကို မိတ္ဆက္ တင္ျပသြားပါမည္။ DETER ဟူသည္မွာ လမ္းညႊန္ခ်က္ (Direction)၊ ေလ့လာသံုးသပ္ခ်က္ (Examine)၊ အခ်ိန္ (Time)၊ အလြယ္ကူဆံုး (Easiest) ႏွင့္ ျပန္လည္ စစ္ေဆးျခင္း (Review) စသည္တို႔မွ အစ စကားလံုးမ်ားျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားျခင္း ျဖစ္သည္။

လမ္းညႊန္ခ်က္ (Direction)
-မိမိေျဖဆိုမည့္ စာေမးပြဲလမ္းညႊန္ခ်က္မ်ားကို ေသခ်ာစြာ ဖတ္႐ႈပါ။
-စာေမးပြဲလမ္းညႊန္ခ်က္မ်ားတြင္ မ႐ွင္းလင္းသည္မ်ား ႐ွိပါက ဆရာကို ေမးျမန္းပါ။
-စာေမးပြဲလမ္းညႊန္ခ်က္မ်ားကို ေသခ်ာစြာ လိုက္နာမွသာလွ်င္ အမွတ္ေကာင္းေကာင္း ရႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။
-စာေမးပြဲလမ္းညႊန္ခ်က္မ်ားကို မလိုက္နာလွ်င္ သိ႐ွိေလ့လာထားသည္မ်ားကို ေကာင္းမြန္စြာ ေျဖဆိုႏိုင္လိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။

ေလ့လာသံုးသပ္ခ်က္ (Examine)
-ေမးခြန္းလႊာ တစ္ခုလံုးကို ဖတ္ၿပီး ဘာေတြ ေျဖဆိုရမည္ကို ေသခ်ာစြာ ေလ့လာသံုးသပ္ပါ။
-ေမးခြန္းလႊာ တစ္ခုလံုးကို သိထားမွသာလွ်င္ အပိုင္းလိုက္ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာႏိုင္ၿပီး ေျဖဆိုရန္ လြယ္ကူသြားေပမည္။

အခ်ိန္ (Time)
-ေမးခြန္းလႊာ တစ္ခုလံုး ဖတ္႐ႈ ေလ့လာ ပိုင္းျခားၿပီးလွ်င္ ေမးခြန္းတစ္ခုခ်င္းစီအတြက္ အခ်ိန္မည္မွ် သံုးစြဲမည္ကို ဆံုးျဖတ္ပါ။
-ေမးခြန္းမ်ားအတြက္ အမွတ္ေပးပံုစနစ္ မတူညီပါက အမွတ္မ်ားမ်ား ေပးထားသည့္ ေမးခြန္းမ်ားအတြက္ အခ်ိန္ကို ပိုမို သံုးစြဲရန္ စီမံပါ။
-အက္ေဆး ေမးခြန္းပါ၀င္သည့္ စာေမးပြဲမ်ားတြင္ ထို အက္ေဆး ေမးခြန္းကို အခ်ိန္ မ်ားစြာ သံုး၍ ေျဖဆိုမည္ဆိုလွ်င္ အျခား ေမးခြန္းမ်ားအတြက္ ေျဖဆိုရန္ အခ်ိန္ေလာက္ငွေတာ့မည္ မဟုတ္သျဖင့္ အခ်ိန္ကိုက္ ေျဖဆိုႏိုင္ရန္ အေရးႀကီးပါသည္။

အလြယ္ကူဆံုး (Easiest)
-အလြယ္ကူဆံုးဟု ထင္သည့္ ေမးခြန္းမ်ားကို အရင္ဆံုး ေျဖဆိုပါ။
-ခက္ခဲသည့္ ေမးခြန္းမ်ားကို စာေမးပြဲ ေျဖဆိုကာခါစတြင္ ေျဖမိၿပီး ဆက္လက္ ေျဖဆိုႏိုင္ျခင္း မ႐ွိေတာ့လွ်င္ ေမးခြန္းလႊာ႐ွိ အေျဖ သိၿပီးသား ေမးခြန္းမ်ားကိုပါ မေျဖဆိုႏိုင္ေတာ့ဘဲ ျဖစ္တတ္သည္။

ျပန္လည္စစ္ေဆးျခင္း (Review)
-အခ်ိန္ကိုက္ ေျဖဆိုႏိုင္ခဲ့မည္ဆိုလွ်င္ အေျဖလႊာမ်ားကို ျပန္လည္စစ္ေဆးရန္အတြက္ အခ်ိန္ လံုေလာက္စြာ က်န္ဦးမည္ ျဖစ္သျဖင့္ အေျဖလႊာမ်ား မွန္မမွန္ကို ျပည့္စံု တိက်ႏိုင္သေလာက္ ျပည့္စံုတိက်ေအာင္ စစ္ေဆးရန္ လိုအပ္သည္။
- ထို႔ျပင္ စားေမးပြဲ လမ္းညႊန္ခ်က္မ်ားကို ေနာက္တေခါက္ ျပန္လည္ ဖတ္႐ႈၿပီး ေျဖဆိုရန ္လိုအပ္သည္မ်ားကို အားလံုး ေျဖဆိုခဲ့ျခင္း ႐ွိမ႐ွိ ေသခ်ာစြာ စစ္ေဆးပါ။

အထက္ေဖာ္ျပပါ DETER ေျဖဆိုပံု ေျဖဆိုနည္းနာမ်ား ကို မေမ့ မေလ်ာ့ က်င့္သံုးမည္ဆိုလွ်င္ စာေမးပြဲတြင္ အမွတ္ေကာင္းေကာင္းႏွင့္ ေအာင္ျမင္ေစရန္ ကူညီစြမ္းေဆာင္ ေပးႏိုင္ပါလိမ့္မည္။

(အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာ http://www.how-to-study.com/a-strategy-for-taking-tests.htm ႐ွိ စာေမးပြဲေျဖဆိုပံု ေျဖဆိုနည္းလမ္းကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆိုပါသည္။)

ထူးခၽြန္သူ ေက်ာင္းသားတို႔၏ စာက်က္မွတ္ေလ့လာပံု ၁၀ မ်ဳိး

ထူးခၽြန္သူ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူတို႔တြင္ စာက်က္မွတ္ ေလ့လာပံု အက်င့္ စ႐ိုက္ေကာင္းမ်ား ႐ွိၾကသည္။ ေအာက္ပါ စာက်က္မွတ္ေလ့လာပံု ၁၀မ်ဳိးကို ဖတ္႐ႈေလ့လာ၍ သင့္ထံတြင္ မ႐ွိေသးလွ်င္ ရေအာင္ က်င့္ၾကံ ႀကိဳးစားပါ။

၁။ တထိုင္တည္း စာေတြ အမ်ားႀကီး က်က္မွတ္ဖို႔ မႀကိဳးစားပါႏွင္႔။
စာေတြ အမ်ားႀကီးကို တထိုင္တည္း က်က္မွတ္မည္ဆိုလွ်င္ ပင္ပန္းႏြမ္းလ်ၿပီး စာက်က္မွတ္ေ လ့လာျခင္းမွာ ထိေရာက္မည္ မဟုတ္ေပ။ အခ်ိန္ အၾကာႀကီး မဟုတ္ဘဲ နည္းနည္းစီ ခြဲၿပီး ဖတ္မွတ္ေလ့လာႏိုင္ရန္ ႀကိဳးစားပါ။ ေခတၱအနားယူျခင္းျဖင့္ စိတ္ႏြမ္းနယ္ခဲ့ရသည္မ်ား ျပန္လည္ ျပည့္၀ လာႏိုင္သည္။

၂။ စာက်က္မွတ္ေလ့လာခ်ိန္ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ထားပါ။
စာက်က္မွတ္ေလ့လာခ်ိန္ဆိုသည္မွာ ေက်ာင္းသင္ခန္းစာမ်ားႏွင့္ သက္ဆိုင္သည္မ်ား ျပဳလုပ္ေနခ်ိန္ ျဖစ္သည္။ ဖတ္႐ႈရန္ ေပးထားသည္မ်ားကို ဖတ္မွတ္ျခင္း၊ ေရးသားရန္ ႐ွိသည္မ်ား၊ ပေရာဂ်တ္မ်ား သို႔မဟုတ္ စာေမးပြဲအတြက္ က်က္မွတ္ေလ့လာျခင္း စသည္တို႔ ျဖစ္သည္။ ရက္သတၱတပတ္လံုးစာအတြက္ စာက်က္မွတ္ေလ့လာခ်ိန္ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ထား႐ွိပါ။

၃။ ေန႔စဥ္ အခ်ိန္မွန္မွန္ စာက်က္မွတ္ေလ့လာပါ။
ေန႔စဥ္ အခ်ိန္မွန္မွန္ စာက်က္မွတ္ေလ့လာျခင္းျဖင့္ အိပ္ျခင္း၊ စားျခင္းတို႔ကဲ့သို႔ မိမိဘ၀၏ ပံုမွန္ အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုသဖြယ္ ျဖစ္လာေစႏိုင္သည္။ စာက်က္မွတ္ ေလ့လာခ်ိန္ ေရာက္ၿပီဆိုလွ်င္ စာက်က္မွတ္ေလ့လာဖို႔အတြက္ မိမိ၏ စိတ္က အလိုလို အသင့္ျဖစ္ေနေပမည္။

၄။ စာက်က္မွတ္ခ်ိန္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ရည္မွန္းခ်က္ တိက်စြာ သတ္မွတ္ထားပါ။
ရည္မွန္းခ်က္ထား႐ွိျခင္းသည္ အာ႐ံုစိုက္ကာ ႀကိဳးစားခ်င္ စိတ္႐ွိေအာင္ ကူညီစြမ္းေဆာင္ႏိုင္သည္။ စာက်က္ရဦးမည္ဟု ေတြးကာ ထိုင္ၿပီး စာက်က္မွတ္ေန႐ံုသက္သက္ဆိုလွ်င္ အက်ဳိး မ်ားစြာ ျဖစ္ထြန္းလိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ။ ဘာကိုေတာ့ျဖင့္ ၿပီးေအာင္ ဖတ္လိုက္မည္၊ ဘာကိုေတာ့ျဖင့္ သိသြားေအာင္ ယခု စာက်က္မွတ္ခ်ိန္အတြင္း က်က္မွတ္လိုက္မည္ဟု တိက်စြာ သတ္မွတ္ထားသင့္ေပသည္။

၅။ စာက်က္မွတ္ရန္ သတ္မွတ္ထားခ်ိန္တြင္ စလုပ္ပါ။
သင္ခန္းစာမ်ား ခက္ခဲသည္ျဖစ္ေစ၊ သင္ခန္းစာမ်ားအား ျပဳလုပ္လိုျခင္း မ႐ွိလွ်င္ ျဖစ္ေစ သတ္မွတ္ထားခ်ိန္ထက္ ေနာက္က်ကာ စာက်က္မွတ္ခ်င္စိတ္မ်ား ျဖစ္ေပၚေနတတ္သည္။ ထိုသို႔ ျဖစ္ၿပီဆိုလွ်င္ အခ်ိန္မီ စာက်က္မွတ္ၿပီးဆံုးႏိုင္ရန္လည္း ခဲယဥ္းေပလိမ့္မည္။ ထို႔ျပင္ ေနာက္က်မွ စာက်က္မွတ္ခဲ့ရသျဖင့္ အခ်ိန္မီ က်က္မွတ္ၿပီးစီးေအာင္ အေလာသံုးဆယ္ လုပ္မိသည့္အခါတြင္ အမွားအယြင္းမ်ား ျပဳလုပ္မိတတ္သည္။

၆။ အခက္ခဲဆံုး သင္ခန္းစာအား အရင္ဆံုး လုပ္ပါ။
အခက္ခဲဆံုး သင္ခန္းစာအား ျပဳလုပ္ရန္အတြက္ အားစိုက္ထုတ္မႈ အမ်ားဆံုး လိုအပ္ေပမည္။ ထို႔ေၾကာင့္ စာကို စတင္ က်က္မွတ္ေလ့လာခ်ိန္သည္ စိတ္စြမ္းအားအျမင့္မားဆံုး အခ်ိန္ ျဖစ္သျဖင့္ ထိုအခ်ိန္တြင္ အခက္ခဲဆံုး သင္ခန္းစာမ်ားကို အရင္ဆံုး ျပဳလုပ္သင့္ပါသည္။

၇။ သင္ခန္းစာမ်ားအား မျပဳလုပ္မီ မွတ္သားထားသည္မ်ားကို ျပန္လည္ဖတ္႐ႈပါ။
စာသင္စဥ္အတြင္း မွတ္သားထားသည္မ်ားကို ျပန္လည္ဖတ္႐ႈျခင္းသည္ ၎ႏွင့္ သက္ဆိုင္သည့္ သင္ခန္းစာမ်ားအား မွန္ကန္စြာျပဳလုပ္ႏိုင္ရန္အတြက္ အေထာက္အကူျပဳသည္။ ထို႔ျပင္ ထိုမွတ္သားထားသည္မ်ားတြင္ သင္ခန္းစာမ်ား ေျဖဆိုႏိုင္ရန္ အခ်က္အလက္မ်ားပင္ ပါ၀င္ေကာင္း ပါ၀င္ေနလိမ့္မည္။

၈။ စာက်က္မွတ္ေလ့လာေနခ်ိန္တြင္သူငယ္ခ်င္းမ်ားအား ဖုန္းေခၚဆိုျခင္း မျပဳရန္ ႀကိဳတင္ ေျပာဆိုပါ။
စာက်က္မွတ္ေလ့လာေနစဥ္ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ဖုန္းေခၚၿပီဆိုလွ်င္ ျပႆနာ ႏွစ္ရပ္ျဖစ္ပြားေလ့႐ွိသည္။ ပထမအခ်က္မွာ စာက်က္ပ်က္ျခင္း ျဖစ္ၿပီး နဂိုမူလက စာက်က္မွတ္ေနသည့္ စ်ာဥ္ကို ျပန္၀င္ေအာင္ ႀကိဳးစားရသည္မွာ မလြယ္ကူပါ။ ဒုတိယအခ်က္မွာ သင္က်က္မွတ္ေလ့လာရန္ လိုအပ္သည့္အရာမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ သူငယ္ခ်င္းက မလုပ္ျဖစ္ေအာင္ ဆြယ္ခ်င္ ဆြယ္ပါလိမ့္မည္။ အႀကံေပးလိုသည္မွာ စာက်က္မွတ္ေလ့လာေနခ်ိန္အတြင္း ဖုန္းကို ပိတ္ထားဖို႔ပဲ ျဖစ္သည္။

၉။ သင္ခန္းစာတစ္ခုကို တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္း ျပဳလုပ္ျခင္းငွာ မစြမ္းသာလွ်င္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦးႏွင့္ အတူ စာက်က္မွတ္ေလ့လာပါ။
“ေခါင္းႏွစ္လံုးက ေခါင္းတစ္လံုးထဲထက္ သာသည္” ဆိုသည့္အတြက္ ရံဖန္ရံခါတြင္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦးႏွင့္ ထိုသို႔ ေလ့လာက်က္မွတ္ပါ။

၁၀။ ရက္သတၱပတ္ကုန္ဆံုးၿပီဆိုတာႏွင့္ သင္ခန္းစာမ်ားကို ျပန္လည္ ဖတ္႐ႈမွတ္သားပါ။
ရက္သတၱပတ္ကုန္ ရက္မ်ားသည္ ေပ်ာ္႐ႊင္ဖို႔ ေကာင္းသည့္ အခ်ိန္မ်ား ျဖစ္သည္မွာ မွန္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ သင္ခန္းစာမ်ားကို ျပန္လည္ေႏႊးရန္ ဖတ္႐ႈမွတ္သားရန္လည္း လိုအပ္ပါသည္။ သို႔မွသာ တနလၤာေန႔တြင္ ေက်ာင္းျပန္တက္ရသည့္အခါတြင္ အရန္သင့္ ျဖစ္ေနေပမည္။

(အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာ http://www.how-to-study.com/study-habits.htm ႐ွိ ထူးခၽြန္သူ ေက်ာင္းသားတို႔၏ စာက်က္မွတ္ေလ့လာပံု ၁၀ မ်ဳိးကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆိုပါသည္။)

ကိုသံလြင