MoeMaKa Radio & Multimedia - မစုဥဏ္ - အားမာန္အဴပည့္နဲႚေ: "1"
Tuesday, September 18, 2007
Monday, September 17, 2007
ကၽြန္ေတာ္ ၁၀ ႏွစ္သား ေလာက္က မွတ္မိေနတာ တစ္ခု႐ွိပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ အစ္မ၀မ္းကြဲတစ္ေယာက္နဲ႕ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ေႏြရာသီ ဗုဒၶဘာသာယဥ္ေက်းမႈသင္တန္းကို အေပ်ာ္လိုက္သြားတာပါ။ အဲဒီတုန္းက အဘြားနဲ႕ အစ္မ၀မ္းကဲြတို႕ ေနတဲ့ ဧရာ၀တီတုိင္းထဲက ျမိဳ႕ေလးတစ္ျမိဳ႕ကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေနတဲ့ အညာျမိဳ႕ေလးတစ္ျမိဳ႕ကေန ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္ အလည္သြားတဲ့ အခ်ိန္ေတြေပါ့။ အဲဒီယဥ္ေက်းမႈသင္တန္းမွာပဲ မဂၤလာတရားေတာ္ကို စျပီး ရင္းႏွီးခြင့္ရတာပါ။ လူမိုက္ဆိုရင္ ေ႐ွာင္ေသြလဲြလို႕ မမွီ၀ဲနဲ႕ ကင္းေအာင္ေန ဆိုတဲ့ ကဗ်ာေလးေပါ့။
တရားေတာ္ရဲ႕ အခ်က္တစ္ခ်က္ခ်င္းကို အက်ယ္ခ်ဲ႕ျပီး စဥ္းစားဆင္ျခင္ၾကည့္ရင္ ငါဟာ မဂၤလာတရားနဲ႕ အညီ မေနႏုိင္ေသးပါလား ဆိုတာ သိလာရပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ လူမိုက္ကို မမွီ၀ဲျခင္း၊ ပညာ႐ွိကို မွီ၀ဲဆည္းကပ္ျခင္းတို႕ဆိုတာ ႐ိုး႐ိုး႐ွင္း႐ွင္းေလးနဲ႕ အထိေရာက္ဆံုး ေအာင္ျမင္ေရး က်င့္စဥ္ေတြလို႕ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ မဂၤလာတရားေတာ္နဲ႕ အညီေနထုိင္က်င့္သံုးႏုိင္သူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀ဟာ ျငိမ္းခ်မ္းမႈနဲ႕ သံသရာအတြက္ အေကာင္းဆံုး ျပင္ဆင္မႈ႐ွိျပီးသားလို႕ ယူဆမိပါတယ္ခင္ဗ်ာ။
{{{မဂၤလာတရား ၃၈ ပါး}}}
၁။ အေသ၀နာစ ဗာလာနံ = လူမိုက္တို႕ကို မဆည္းကပ္ျခင္း။
၂။ ပ႑ိတာနဥၥ ေသ၀နာ = ပညာ႐ွိတို႕ကို ဆည္းကပ္ျခင္း။
၃။ ပူဇာစ ပူဇေနယ်ာနံ = ပူေဇာ္ထုိက္သူတို႕အား ပူေဇာ္ျခင္း။
၄။ ပတိ႐ူပေဒသ ၀ါေသာစ =သင့္တင့္ေသာအရပ္၌ ေနထုိင္ျခင္း။
၅။ ပုေဗၺစ ကတပုညတာ = ျပဳခဲ့ေသာ ေကာင္းမႈ ႐ွိေသာသူျဖစ္ျခင္း။
၆။ အတၱသမာပဏီဓိ = မိမိကိုယ္ကို ေကာင္းစြာ ေဆာက္တည္ျခင္း။
၇။ ဗာဟုႆစၥ = အၾကားအျမင္မ်ားေသာ သူ၏ အျဖစ္ ျဖစ္ျခင္း။
၈။ သိပၸ = လက္မႈပညာ အစ႐ိွေသာ အျပစ္မ႐ွိေသာ အတတ္တုိ႕ကို တတ္ျခင္း။
၉။ ၀ိနေယာစ သုသိကိၡေတာ = ေကာင္းစြာသင္အပ္ေသာ ၀ိနည္းတရား ႐ွိျခင္း။
၁၀။ သုဘာသိတ၀ါစာ = ေကာင္းစြာဆိုျခင္း။
၁၁။ မာတာပိတု ဥပ႒ာန = အမိအဘတို႕ကို ေကာင္းစြာ လုပ္ေကၽြးျခင္း။
၁၂။ ပုတၱဒါရႆသဂၤဟ = သားမယားတို႕အား သၿဂၤဳ ိဟ္ေထာက္ပံ့ျခင္း။
၁၃။ အနာကုလ ကမၼႏၱာ = အေႏွာင့္အယွက္မ႐ွိေသာ အမႈတို႕ကိုသာ ျပဳျခင္း။
၁၄။ ဒါနဥၥ = အလွဴေပးျခင္း။
၁၅။ ဓမၼစရိယ = ျမတ္ေသာ အက်င့္တို႕ကို က်င့္ျခင္း။
၁၆။ ဉာတကာနဥၥ သဂၤဟ = ေဆြမ်ိဳးတို႕အား ေထာက္မျခင္း။
၁၇။ အန၀ဇၨာနိကမၼာနိ = အျပစ္မ႐ွိေသာ အမႈတို႕ကို ျပဳျခင္း။
၁၈။ ပါပ အာရတီ = မေကာင္းမႈမွ ေ၀းစြာ ေ႐ွာင္ၾကဥ္ျခင္း။
၁၉။ ပါပ ၀ိရတီ = မေကာင္းမႈမွ အထူး ေ႐ွာင္ၾကဥ္ျခင္း။
၂၀။ မဇၨပါန သံယေမာ = ေသရည္ေသရက္ကို ေသာက္စားျခင္းမွ ေ႐ွာင္ၾကဥ္ျခင္း။
၂၁။ အပၸမာေဒါစ ဓေမၼသု = ေကာင္းမႈကုသိုလ္တို႕၌ မေမ့ေလ်ာ့ျခင္း။
၂၂။ ဂါရ၀ = ႐ိုေသထိုက္သူတို႕အား ႐ုိေသျခင္း။
၂၃။ နိ၀ါတ = မိမိကိုယ္ကို ႏွိမ့္ခ်ျခင္း။
၂၄။ သႏၱဳ႒ီ = ေရာင့္ရဲလြယ္ျခင္း။
၂၅။ ကတညဳတ = သူျပဳဖူးေသာ ေက်းဇူးကို သိျခင္း။
၂၆။ ကာေလန ဓမၼႆ၀န = သင့္တင့္ေလ်ာက္ပတ္ေသာ အခါ၌ သူေတာ္ေကာင္းတရားကို နာယူျခင္း။
၂၇။ ခႏၱီ = သည္းခံျခင္း။
၂၈။ ေသာ၀စႆတာ = သူေတာ္ေကာင္းတို႕ ဆံုးမအပ္ေသာ စကားကို နာလြယ္ျခင္း။
၂၉။ သမဏာနဥၥဒႆန = ရဟန္းပုဏၰားတို႕အား ဖူးျမင္ျခင္း။
၃၀။ ကာေလန ဓမၼသာကစၧာ = သင့္တင့္ ေလ်ာက္ပတ္ေသာ အခါ၌ တရားေတာ္ကို ေဆြးေႏြးေမးျမန္းျခင္း။
၃၁။ တေပါ = ျခိဳးျခံစြာ က်င့္ျခင္း။
၃၂။ ျဗဟၼစရိယ = ျမတ္ေသာ အက်င့္တို႕ကို က်င့္ျခင္း။
၃၃။ အရိယသစၥာနဒႆန = အရိယသစၥာတို႕ကို သိျမင္ျခင္း။
၃၄။ နိဗၺာန သစၧိကိရိယာ =နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳရျခင္း။
၃၅။ နကမၸတိ = ေလာကဓံတရားတို႕ႏွင့္ေတြ႕ေသာ္ တုန္လႈပ္ေသာစိတ္ မ႐ွိျခင္း။
၃၆။ အေသာက = ေလာကဓံတရားတို႕ႏွင့္ေတြ႕ေသာ္ စိုးရိမ္ေသာစိတ္ မ႐ွိျခင္း။
၃၇။ ၀ရဇံ = ေလာကဓံတရားတို႕ေတြ႕ေသာ္ စိတ္၌ ရမၼက္မ႐ွိျခင္း။
၃၈။ ေခမံ = ေလာကဓံတရားတို႕ေတြ႕ေသာ္ စိတ္၌ေဘးမ႐ွိျခင္း။
ဆရာၾကီး ဦးသုခ ရဲ႕ သုခမွတ္စု စာအုပ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။
Type the rest of your post here. ကုိ မ်က္လုံး ဆိမွ ကူးယူထားပါသည္။
Posted by
ZawHtet
at
9:21 AM
0
comments
Sunday, September 16, 2007
ဂ်ပန္မွာဘာေၾကာင့္ ကေလးေတြ စြန္႔ပစ္ေနၾကသလဲ
Posted May 29th, 2007 by MaNawKyi in
28.5.07
ဂ်ပန္နိုင္ငံက ဂ်ီကဲအိေဆးရံုရဲ႕ “ငွက္က်ားပုခက္” လုပ္ငန္းစတဲ့ေန႔မွာပဲ မေမွ်ာ္လင့္တဲ့အထုပ္ၾကီးေတြ ေရာက္လာၾကပါတယ္။ အခု၀န္ေဆာင္မႈလုပ္ငန္းသစ္မွာ စီစဥ္ထားပံုကေတာ့ ေဆးရံုအေဆာက္အဦးရဲ႕မ်က္နွာစာမွာ မလြယ္ေပါက္ေလးတစ္ခုလုပ္ထားပါတယ္။ ဒီအေပါက္ကေန ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကုန္ေနတဲ့ သားသည္မိခင္ေတြအေနနဲ႔ မလုိခ်င္တဲ့ကေလးေတြကို လာၿပီးစြန္႔ပစ္ၾကပါတယ္။ လူလည္းမသိေစရဘူး ၊ ကေလးအတြက္လည္း စိတ္ခ်ရေအာင္ စီစဥ္ေပးထားတာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူမွေမွ်ာ္လင့္မထားတာကေတာ့ သံုးနွစ္သားကေလးတစ္ေယာက္ လာၿပီးစြန္႔ပစ္ခဲ့တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဂ်ပန္ေတာင္ပိုင္း ကူမာမိုတိုၿမိဳ႕က ေဆးရံုမွာလာၿပီး စြန္႔ပစ္ခံရတဲ့ ကေလးက သူ႔အေမနဲ႔အတူ လာခဲ့တာလို႔ ဆရာ၀န္ေတြကို ေျပာခဲ့တယ္။ ကေလးဟာသူ႔နာမည္ေတာင္ ေျပာျပနုိုင္တဲ့အတြက္ သက္ဆုိ္င္ရာ အာဏာပိုင္ေတြက ကေလးအေဖကို ရွာနုိင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီသတင္းေၾကာင့္ ဂ်ပန္ေတြ ေခါင္းနပန္းႀကီးကုန္ၾကတယ္။ ဂ်ိကဲအိေဆးရံုအစီအစဥ္ဟာ မိဘေတြ အလြယ္တကူ ကေလးစြန္႔ပစ္ေအာင္ အားေပးအားေျမွာက္ျပဳေနတယ္လို႔ ဂ်ပန္ေရွးရိုးစြဲ၀ါဒီေတြက စြပ္စြဲေနၾကခ်ိန္မွာ ဒီျဖစ္ရပ္ဟာ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲစရာပါလို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ အခုလုိ “ငွက္က်ားပုခက္” စီမံခ်က္ကိစၥ လူေျပာသူေျပာမ်ားေနခ်ိန္ ပိုၿပီးေၾကကြဲစရာအျဖစ္တစ္ရပ္ သံုးရက္ေလာက္အၾကာမွာ ေပၚခဲ့ပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ေမလ ၁၈ ရက္ေန႔က တစ္နွစ္သားကေလးကို ပလပ္စတစ္အိတ္နဲ႔ ထုတ္ၿပီးေရေျမာင္းတစ္ခုထဲ ပစ္ထားလို႔ ဂ်ပန္လူငယ္စံုတြဲတစ္တြဲကို ရဲကဖမ္းဆီးခဲ့တဲ့ ျဖစ္ရပ္ပါ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ေလးလေလာက္ကလည္း မိဘေတြ ေလာင္းကစား၀ိုင္းမွာ ေလာင္းကစားလုပ္ေနလို႔ ကေလးကို ေမာ္ေတာ္ဆုိင္ကယ္ ပစၥည္းထည့္တဲ့ အိမ္ထဲမွာ ထည့္ထားခဲ့တာ ကေလးဟာအသက္ရႈရပ္ၿပီး ေသဆံုးခဲ့ရပါတယ္။ ကမာၻမွာ ကေလးေမြးဖြားနႈန္း အနိမ့္ဆံုးျဖစ္ေနတဲ့ ဂ်ပန္လိုနိုင္ငံမ်ိဳးမွာ ကေလးတစ္ေယာက္ကို ျပဳစုရတာ အၾကပ္အတည္းႀကီးတစ္ခုလုိ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဂ်ပန္ကေလးသူငယ္ေတြ တန္ဘိုးႀကီးႀကီးေပးဆပ္ေနရသလုိ ဂ်ပန္လူ႔အဖဲဲြ႔အစည္းကလည္း ဒီလိုျဖစ္ေနပါတယ္။ အစည္းေျပေနတဲ့ မိသားစုဘ၀ကိုိ ကယ္တင္ဖို႔ ဂ်ပန္နို္င္ငံအေနနဲ႔ နည္းလမ္းရွာမေတြ႔ရင္ေတာ့ လူဦးေရတိုးနႈန္းနိမ့္က်ေနတဲ့ ဂ်ပန္နိုင္ငံရဲ႕ အေျခအေနဟာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မရွိသလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီကေန႔ ဂ်ပန္မိသားစု အသိုင္းအ၀ို္င္း တျဖည္းျဖည္းက်ဴံ႕လာတာနဲ႔အမွ် မိဘေတြအေနနဲ႔ ဖိအားေပးမႈေတြ ပိုၿပီးမ်ားလာတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ တစ္ခ်ိန္တုန္းက ဂ်ပန္လူငယ္စံုတြဲေတြအေနနဲ႔ မိသားစုအသိုင္းအ၀ိုင္းကေနၿပီး အၾကံဥာဏ္ေတြ ၊ ေထာက္ပံ့မႈေတြ ရခဲ့ေပမယ့္ ဒီတေန႔ကာလမွာေတာ့ ၿမိဳ႕ျပဖြဲ႔စည္းမႈေတြ တိုးခ်ဲ႕လာတာေတြ ၊ အလုိအေလ်ာက္ စက္ကိရိယာေတြ တပ္ဆင္လာမႈေတြေၾကာင့္ မိသားစုနဲ႔ ဆက္ဆံေရးေတြ အေနေ၀းလာခဲ့ၾကရပါတယ္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ဂ်ပန္စံုတြဲလင္မယားေတြဟာ တစ္ေန႔တစ္ျခား ပိုၿပီးအထီးက်န္လာၾကတယ္ လုိ႔ဆိုနုိင္ပါတယ္။ ဒါအတြက္ စိတ္ဖိစီးမႈျဖစ္ေနတဲ့ ကေလးရွင္မိဘေတြအေနနဲ႕ အစိုးရကိုအားကိုးလာၾကတယ္။ ၂၀၀၅ ခုနွစ္ေလာက္က ကေလးသူငယ္ ေစာင့္ေရွာက္ေရးရံုးနဲ႔လားၿပီး တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကတာ ၃၀၀၀၀ ေလာက္ရွိခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၉၀ ခုနွစ္ကထက္ အဆ ၃၀ ပိုမ်ားလာပါတယ္။ ျပႆနာျဖစ္လာရင္လည္း လြန္မွသိရတဲ့ အေျခအေနဆိုက္ေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္းျဖတ္လမ္းနည္းနဲ႔ ေျဖရွင္းတဲ့ ဂ်ိကဲအိေဆးရံုက “ငွက္က်ားပုခက္” လုပ္ငန္းေပၚလာရတာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒီအစီအစဥ္ကလည္း မေတာ္တဆကိုယ္၀န္ရလာတဲ့ ဂ်ပန္စံုတြဲလူငယ္ေတြအတြက္ ေရြးစရာနည္းလမ္းသိပ္မရွိဘူးဆိုတာ သတိေပးသလိုျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီလုိျပႆနာျဖစ္လာရင္ စံုတြဲေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ ကိုယ္၀န္ဖ်က္ခ်တဲ့နည္းသံုးၾကတယ္။ ဂ်ပန္မွာ ကိုယ္၀န္ဖ်က္ခ်တာကို ဥပေဒအရေရာ ကုိယ္က်င့္တရားအရပါ တားျမစ္ထားတာ မရွိပါဘူး။ ကိုယ္၀န္္ဖ်က္ခ်တဲ့နႈန္းက ၂၂.၂ ရာခုိ္င္နႈန္း ( ကိုယ္၀န္ေဆာင္ ၁၀၀ မွာ ၂၂.၂ ဦး)ရွိပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အသက္ ၂၅နွစ္ ေအာက္ေတြမ်ားပါတယ္။ ဒါေတာင္ ဂ်ပန္မွာ လက္မထပ္မီ အတူတြဲေနတာေတြ ရွားပါးပါတယ္။ ကိုုယ္၀န္ဖ်က္ခ်တာေတြ ရိုးေနသေလာက္ ကေလးေမြးစားတယ္ဆိုတာကလည္း မရွိသေလာက္ျဖစ္ေနပါတယ္။ ကေလးေတြအေပၚ အခုလုိ မေတာ္မတရားျပဳမူတဲ့ မိဘျဖစ္သူေတြရဲ႕ စိတ္ဖိစီးမႈ ျပႆနာေတြ ဂ်ပန္မီဒီယာေတြက အာရံုစိုက္လာတဲ့အတြက္ ဂ်ပန္အေနနဲ႔ အခုလိုၾကီးထြားလာတဲ့ လူမႈေရးအပုပ္ႀကီးကို ရပ္တန္႔ေအာင္လုပ္နို္င္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ရွိလာပါတယ္။ ရုိးရာအစဥ္အလာတန္ဖိုးေတြကို အေလးထားပါတယ္ဆိုတဲ့ ဂ်ပန္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ အေနနဲ႔ ျပိဳကြဲေနတဲ့ ဂ်ပန္မိသားစုေတြကို ျပန္ၿပီးဖာေထးခ်ဳပ္ေပးနိုင္လိမ့္မယ္လို႔ ယူဆရပါတယ္။ ဂ်ပန္က်န္းမာေရး ၀န္ႀကီးဌာနကေတာ့ ကူညီရိုင္းပင္းေရး လုပ္ငန္းသစ္အတြက္ ေငြေၾကးသတ္မွတ္ထားပါတယ္။ ေစတနာ၀န္ထမ္း လူမႈေရးသမားေတြကို အက်ဥ္းအက်ပ္ထဲ ဆုိ္က္ေရာက္ေနတဲ့ မိသားစုေတြဆီသြားၿပီး ကူညီေထာက္ပံ့တဲ့ လုပ္ငန္းေတြ စလုပ္ေနပါၿပီ ၊ ဒါေပမယ့္ ဒီအစီအစဥ္ဟာ ကံဆိုးရွာတဲ့ အခ်ိဳ႕ကေလးေတြအတြက္ေတာ့ အရမ္းကိုေနာက္က်ေနပါၿပီ ၊ သို္႔ေသာ္လည္း “ငွက္ဖ်ားပုခက္” အစီအစဥ္ကိုေတာ့ ရပ္ဆိုင္းသြားေစနို္င္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ရပါတယ္။
.
Posted by
ZawHtet
at
11:32 PM
0
comments
Subscribe to:
Posts (Atom)